گاهی دلم میگیرد...
نه از نبودن کسی،
از اینکه بعضیها نمیفهمند
آدم چقدر آرام دوستشان دارد...
دوست داشتن همیشه گفتن نیست،
گاهی سکوت است...
گاهی صبر است...
گاهی دلتنگیِ شبهاییست
که کسی خبر ندارد در دل تو چه میگذرد.
من آدمِ دوست داشتنهای عمیقم...
از آنهایی که اگر دل بدهند
با تمام قلبشان میمانند.
نه نصفه، نه موقت...
گاهی فقط دلم میخواهد
یکی باشد که بلد باشد بماند...
بلد باشد دل را نشکند...
بلد باشد اعتماد را بازی ندهد...
اگر کسی را دوست داری،
قدرش را بدان...
چون دلها مثل شیشهاند
ترک که بردارند
دیگر مثل قبل نمیشوند...
و من هنوز...
با همهی خستگیها
باز هم مهربانی را انتخاب میکنم...
چون باور دارم
آدم خوب بودن، همیشه ارزش دارد... 🌙✨
