وقتی وجود داشتن و واقعی بودنمو حس میکنم میترسم و میخوام کاش کلا نبودم
که چی مثلا الان 🦦
منم همینطور کاش اینا همش یه کابوس باشه
من گاهی وقتا به اینکه یه روز میمیرم فکر میکنم یجور میشم ترس نه ها یه حس نا آشنایی وجودمو میگیره که یعنی منم یه روز میرم
منم وقتی به این فکر میکنم که این زندگی هیچ وقت پایان نداره نفسم میگیره، اینکه تا ابد وجود دارم
«تا ابد طول کشیدن» اصلا تو ذهن من تعریف نمیشه
واقعا سنگینه، حس میکنم اندازه یه نقطه میشم اون لحظه و حس خفگی میکنم
امیدوارم حداقل بهتر از الان باشه
دقیقا یهو بخودت میای میبنی باید سالها زندگی کنی و حالا حالها مونده تا تموم بشه بعضی وقتا از خودم و همه ی آدما بدم میاد از خودم چندشم میشه میگم کاش آدم نبودم کاش یه پرنده بودم هرجا میخواستم میرفتم و آزاد بودم بنظرم ما هممون مهره ی یه بازیه کثیفیم بخاطر همین زندگی بی ارزش بارها شده ناخواسته یا حتی خیلی وقتا حواسمون نبوده به بقیه ظلم کردیم حالا ماکه بماند خیلیا بخاطر ماندگاری حکومتشون جون هزاران ادمو فقط بخاطر یکم قدرتمندتر بودن تو این بازی به وحشیانه ترین شکل ممکن میگیرن 😭😓
دقیقا خیلی عجیبه ولی من حس میکنم حوصله سر بر نیست... یعنی اگه همه چی نامحدوده یعنی هیچ سرگرمی و لذت و کاری ته نداره و تکراری نمیشه
نمیدونم
من تو اون دوازده روز ج.نگ از بس شب ها بیخوابی میکشیدم و استرس مرگ داشتم مغزم یه سری انشعاب جدید زد، کم کم تونستم قبول کنم که باید یه روزی بمیرم و انقدر نترسم، و اینکه بجای غصه خوردن قبول کنم که بهر تماشای یه سری چیزا اومدم تو این دنیا... پس حسرتا و آرزوهامو یادم بمونه که بعدا عملیشون کنم(همش تاثیرات تروماست میدونم روانی شدم)
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
24 ثانیه پیش
26 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
