درس پس میدیم.
قشنگ گفته شده و قشنگ خونده شده.
نمیدونم چی بگم.
شاید اگه نخوایم به اندازه کافی خوب باشیم یا بیشتر به داشته ها و کمتر به نداشته هامون فکر کنیم(الان بگه کدوم داشته🙄) یا اگه اشتباهات گذشته مون رو هی مدام اینور و اونور با خودمون نبریم و خودمون رو ببخشیم.
یا نگران نباشیم دیگران راجع بهمون چه فکرایی میکنن.
و خودمون رو شکنجه نکنیم که ای وای در آینده میخواد چه اتفاقی میخواد بیوفته،و بدبختیِ ذهنی درست نکنیم واسه خودمون،شاید بشه تحملی که گفتی داری رو بیشتر کرد و رسوندش به یه ذوقِ کوچیک،اگه مخالفت نکنی.
کلی متن نوشتم یه کم راه بیا دیگه و یه درصدیش رو قبول کن😒🙄