دلم خونه

برد و منم قهر کردم رفتم خونه پدرم

بعد چند روز اومد منو آورد و منم چون خواهرم داره جدا میشه و نمیخوام فشار روحی روانی و مالی به خانوادم وارد شده برگشتم بعد برگشت خیلی خوب و مهربان شده بود

سالگرد ازدواجمون حسابی سورپرایزش کرد و تولدم چندتا از النگوها و بیست گرم طلای جدید خریده بود برای من

بهم گفت که همه ی طلاها و برام میاره و اونایی که آورده بود رو به زور دستم کرد و گفت وضعش خوب شده اونایی که با قیچی بریده رو عوض میکنه و همش برای توسعه و من طلا رو میخوام چیکار

الان چند وقتیه زده ب سرم که چرا نمیاره و....

چند روزه بهش میگم بیار اولش گفت مگه قراره همه طلاها دست تو باشه

بعدش گفت قرارع خونه بخرم نصفشو بزنم به نامت و ازم خواست دنبال خونه بگردم

فرداش گفتم خب هرکاری دوست داری بکن اما من خیلی ناراحتم که طلای منو بردی دادی مادرت بیار خونه بعد هرکاری خواستی بکنی ازین خونه ببر بکن

اونم بهم گفت که هرروز هرروز میگی دست من نیست خانوادم بهم نمیدن چیکار کنم من آخه

منم گفتم یعنی چی همه طلا دارن چرا طلای منو گرفتن و نمیدن

أخر سر برگشت بهم گفت تو دنبال پول و طلایی فقط و از اولم همین بوده

منم خیلی بهم برخورد اون لیست گرم طلایی ک برام روز تولدم داده بود گذاشتم تو جیبش صبح بهش پیام دادم که من نیازی بهشون ندارم

مسخره می کنی؟

گفتم که دیگه را همون جداست

بخاطر چنتا تیکه طلا منو شکوندی خودت خریدی آوزدی دادی پیش همه انداختم همه دیدن الان ازم گرفتی دادی به مادرت بعد دوتا بچه بعد سالها زندگی یعنی آنقدر من بی ارزشم

من نمیگم که نفروشه

نفروخته که برده داده مادرش

کدوم زنی زورش نمیاد

دویست گرم بود

بنظرتون سکوت کنم؟بی محلی کنم به همچین مردی

چیکار کنم احساس پوچی میکنم

نه برام عروسی گرفته بود نه یک عیدی یلدایی در خونمونو زده بود بااینکه پولداره

اوج کاری که برام کرده بود همین طلا بود

منم مینداختم چون ما ترمیم همه میگفتن شوهرت ارزش نداد عروسی نگرفت نمیاد نمیره مینداختم تا دخنشون بسته شه تا فک کنن شوهر منم ب من بها داده

نمیدونم

اصرار داشت که از دیوار خونه پیدا کنم