به نظرم باید در این مورد صحبت کنین شما حالا اگر مسئله جدی نیست اینبار رو خودت برو جلو برا آشتی
نیت تون هم نه تنها در مورد شوهرتون کلا همیشه در این جور مواقع با خدا صحبت کنین و بگین خدایا من نه برای بنده تو برای تو که آشتی رو دوست داری و به ما بنده ها گفتی قهر نکنیم میرم جلو خودت درستش کن خدایا!
بعد هم با شوخی و بدون کنایه و با مهربانی به همسرتون بگین چطور دلت میاد وقتی من از تنهایی می ترسم من رو شبا تنها می زاری ؟
بعدش صحبت کنین باهاش اینبار جدی تر اما همچنان با لحن آرام بهش بگین که ما الان یک خانواده ایم این کدورت و ناراحتی ما رو جز خودمون نباید کسی متوجه بشه حریم خانواده شما و حرمت شما باید حفظ بشه براشون واضح توضیح بدید که اگر ایشون در زمان قهر میرن پیش خانواده شون هم وجهه شما و هم وجهه خودشون در خانواده شون ممکنه تغییر و در نتیجه میزان احترام ها کم بشه
و بهشون بگید زندگی مشترک دوطرفه است یه زمان هایی اختلاف نظر و همه اینها و.. پیش میاد اما کسی تو زندگی موفق تره که بتونه مدیریت کنه و بتونه کوتاه بیاد یه جاهایی و براشون توضیح بدید که کسی که میاد جلو برای آشتی یعنی اینقدر دوستتون داره که غرورش رو گذاشته کنار و با محبتش به طرف شما میاد باشوخی بهش بگین
محبتت نسبت به من چقده ؟ در کل فضا رو آروم کنید و بعد در مورد همه اینها صحبت کنید و یادتون نره قبل انتقاد ویژگی های خوبشون رو بگین که باعث جبهه گیری و دور شدن از موضوع اصلی نشه