تاحالا شده تو اوج عشق ؛ تو اوج نیاز ؛ تو اوج دوست داشتن بخواید رها کنید و فقط برید ؟؟؟
احساس میکنم قلبم داره از سینه ام کنده میشه
احساس میکنم که زندگی تموم شده
احساس میکنم نمیخاد چیزی رو درست کنه
از یه طرف احساس میکنم تقصیر منم هست ، نباید اینقدر بی رحم حرف میزدم ، نباید اینقدر لجبازی میکردم
ولی پیش خودم میگم اگر میخاست ارومم میکرد ؛ اونم میخاد برم ....
زمان همه چیزو درست میکنه یا همون آدم میاد یا میفهمی که بدردت نمیخوره و خدارو شکر میکنی
ارههه ،ت اوج همه چی رهااا کردممم...
اصلا نه میدونم رابطتون چیه تقصیر کیه
فقط همینقدر میدونم تو یه رابطه سالم اصلا چنین احساساتی رو ادم نباید تجربه کنه
خودمم همین فکرو میکنم
هیچ کس نمیتونه درک کنه که چقدر دوستش دارم ؛ گاهی دلم میخاد قلبمو از سینه ام دربیارم ! چهارسال منتظر بودم که فقط بهش بگم که دوستش دارم
حالا که همه چیزو ساختیم ...
اون هم اولاش خیلی عطش اش تند بود ؛ ولی الان یکارایی میکنه که شک میکنم که دوستم داره ! نمیتونم بیشتر از این احساساتمو سرکوب کنم
بد تر ازینم باشه باید بسپری به زمان و خدا الان اولشه میفهممت خیلی سخته ولی این تاپیک تو یکسال دیگه نگاه کنی متوجه میشی که همه چیز عوض شده الان باید بگذرونیم اگه لازمه گریه کنی ناراحت باشی ولی توی این حال بد خودتو نگه ندار من به همه چیز چنگ زدن تا نجات بدم خودمو
