میدونی دوست من خیلییییی دختر خوبیه هر چی از خوییش بگم کم. گفتم ولی اینکه احازه نمیده حداقل منم مهمونش کنم و...خیلی برام عذاب اوره خوشم نمیاد زیر دین کسی باشم نمیدونم حرف درسته یا نه ولی حس خوبی نمیگیرم از کاراش اصلا گاهاً حتی ازش دلخور میشم همش عذاب وجدان دارم که اون با من خیلی خوبه و خب حق ندارم ازش دلخور بشم بابت رفتارهایی که واقعا ناراحتم میکنه درصورتی که دوست منم ن پولدار نیست و اتفاقا خودشم نیاز داره و من از مشکلاتشم خبر دارم