اره این رسیدگی که لازمه نباید شلخته باشیم فقط در تاسفم که رسیدگی و رژ قرمز رو طناب میدونن برای به بند کشیدن یه مرد همین الان تاپیک بغلی خانمه داره ناله میکنه که شوهرش میره کوه با یه گروه و زندگیشون خراب شده چون شوهره حرفش رو گوش نداده که نره اخه جو گروه از دید اون خانوم بخاطر وجود چند تا زن وچیزی که اون خانم شوخی +۱۸ تلقی میکنه خوب نیست و ... اینان که ادمو از خودش بیزار میکنن زن باید زیبا باشه به خودش برسه تا زیبا بشه ولی نه که همه فکرش رو درگیر کنه و بخواد قله های خوشبختی رو با زیبایی فتح کنه !
اون تاپیکو منمخوندم...
اتفاقا موافق نیستم ک همسرش خانواده شو تنها بزاره و با یه عده جوون مجرد ک تو حال و هوای خودشونو دوران خودشونن بره کوه...
اونم نه بخاطر اینکه ی وقت ندزدنش... نه.. چون اگه همه شونم مرد بودن باز از نظر من درست نبود...
مخالف وقت گذرونی با دوست نیستم اما نه همیشه نه هر هفته نه اینکه همه ی تفریحت با اونا باشه و ب خاطرش تو روی همسرت وایسی.
من هم اگه جای اون خانوم بودم ناراحت میشدم چون از همسرم انتظار دارم روز تعطیل ک فرصت داره همراه من و فرزندم باشه... و اگه خوشی ای هست با هم باشیم...
جایی بریم ک هر دو لذت ببریم .. مشکلی نداره تو جمع باشیم اما با هم باشیم..
حالا در ماه یه جمعه ام بره با دوستاش باشه...
بالاخره زندگی مشترک یه سری ملاحظات میخواد....
زیاد جبهه گرفتنم خوب نیست...
من اگه یه کار درست انجام بدم اما دوستم از اون کار ناراحت بشه.. خوب به خاطرش کوتاه میام حالا از یه چیز کوچیک ک شاید بهم خوش بگذره ب خاطر اینکه دوستم ناراحت نشه میگذرم....
تو زندگی زن و شوهرم همینه...
اون مرد اگه خوشحالی زن و بچه ش و ارامششون براش مهمه باید از اون جمع بگذره...
اما طرز بیان خانومشم اشتباه بود...
من حس کردم خانومه ناراحته چون گروه مختلطه چون تو یه پست گفت خانومای گروه میرن قله شوهرشم میخواد بره قله .وگرنه از اون لحاظ که اره اولویت اول باید خانواده باشه خود منم باشم تحمل نمیکنم .پس احتمالا درست نخوندم بد برداشت کردم
نه عزیزم اتفاقا من خودم زخم خورده ام ولی نذاشتم درروی اون پاشنه بچرخه تو ۱۸ سالگی یه مادر بیوه بودم با یه نوزاد. شب از ترس اینکه بچمو ببرن خواب نمیرفتم بچه بغلم بود ساکشم دستم بود اواره دادگاه بودم سر قیومت و حضانتش چون پدربزرگش میخواست پسرمو ببره . تو اون وضع باز کنکور دادم رفتم دانشگاه و درس خوندم حتی پدر خودم موافقم نبود میگفت برم خیاطی یاد بگیرم جا درس خوندن روزی که پسرمو بردم مهد کودک چون در اثر توجه زیاد لوس شده بود و اوتیسم بود به صلاحش بود توی جامعه باشه برادر بزرگم بدترین نوع برخورد رو باهام کرد ولی کوتاه نیومدم ارشد گرفتم سرکار رفتم و الانم شغل خودمو دارم
شغل به ما عزت میده؛ بهمون شخصیت میده، خانمی که میگفت بچه میارین باید بهش توجه کنید و به خودتون برسید و اینا، عزیزم مطمین باش یه بچه هم مادر تحصیل کرده و قدرتمند میخواد. من همسر خیلی خوبی دارم زندگیم شکر خدا خوبه و بچه هم ندارم. اما احساس میکنم یه چیزی کمه، با خیلی چیزا سعی کردم پرش کنم، باشگاه رفتم به خودم رسیدم از سر و کول شوهرم بالا رفتم آشپزی آنچنانی کردم،اما درونم از خودم راضی نبودم، و حس میکردم هنوز هم همسرم نهایت رضایت رو ندارم. اما وقتی شروع کردم به یاد گرفتن و خوندن کتاب و کلاس زبان و دنبال کار رفتم با اینکه وقت کم میارم واسه خونه داری و به خودم رسیدم همسرم دایم داره تحسینم میکنه و اتفاقا آنقدر تو کارای خونه کمک میکنه که کمبود ها جبران شده.
مردها خیلیاشون از قدرت زن میترسن، واسه همین تو ذهن ما فرو میکنن وظیفه اصلی زن خونه داری و بچه داریه. مگه عصر هجره؟ ماها خیلی ارزشمندتر از تو خونه موندنیم، اگر تو خونه بمونیم کی میخواد تبعیض های جنسیتی رو کمرنگ کنه؟ مردا؟
خودتون رو دست کم نگیرید، مادری شغل نیست، یه نقش هستش، خیلییییی هم مهمه،اما غذا دادن و بغل کردن و ... مهمتر از دادن به الگوی قوی به بچه تون نیست. لزوما منظورم کار کردن هم نیست.اگر کار هم نمیکنید مطالعه کنید، یه مادر کتابخون هزار برابر بهتر از مادریه که ده جور خوردنی به بچه اش میده.
مادری کردن دیگه فقط غذا دادن و بازی و شست و شو و ... نیست، شما باید شخصیت بدید به بچه هاتون. تمام این مردای عوضی که الان میبینید زن هایی تربیت کردن که تربیت کردن رو بلد نبودن! زن هایی که ضعیف بودن و نتونستن به پسراشون بفهمونن یه زن چقدر ارزشمنده و قدرت داره!
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
25 ثانیه پیش
28 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز