ارزش زن

چی بگم. من خودم اصلا تو قید و بند اینجور چیزا نیستم. دوست دارم کار اجتماعی کنم تا خاله زنگ بازی. البتا مجردم واقعا نمیتونم ازدواج کنم دست و پام رو ببندن 

اون تاپیکو منمخوندم...

اتفاقا موافق نیستم ک همسرش خانواده شو تنها بزاره و با یه عده جوون مجرد ک تو حال و هوای خودشونو دوران خودشونن بره کوه...

اونم نه بخاطر اینکه ی وقت ندزدنش... نه.. چون اگه همه شونم مرد بودن باز از نظر من درست نبود...

مخالف وقت گذرونی با دوست نیستم اما نه همیشه نه هر هفته نه اینکه همه ی تفریحت با اونا باشه و ب خاطرش تو روی همسرت وایسی.

من هم اگه جای اون خانوم بودم ناراحت میشدم چون از همسرم انتظار دارم روز تعطیل ک فرصت داره همراه من و فرزندم باشه... و اگه خوشی ای هست با هم باشیم... 

جایی بریم ک هر دو لذت ببریم .. مشکلی نداره تو جمع باشیم اما با هم باشیم.. 

حالا در ماه یه جمعه ام بره با دوستاش باشه...

بالاخره زندگی مشترک یه سری ملاحظات میخواد....

زیاد جبهه گرفتنم خوب نیست...

من اگه یه کار درست انجام بدم اما دوستم از اون کار ناراحت بشه.. خوب به خاطرش کوتاه میام حالا از یه چیز کوچیک ک شاید بهم خوش بگذره ب خاطر اینکه دوستم ناراحت نشه میگذرم.... 

تو زندگی زن و شوهرم همینه...

اون مرد اگه خوشحالی زن و بچه ش و ارامششون براش مهمه باید از اون جمع بگذره... 

اما طرز بیان خانومشم اشتباه بود...

نکنن چکار کنن مثلا چ افتخاری برن کسب کنن درس میخونن بهترین رشته کار نیس باید برن زیر دست یه مردمنتشو بکشن حتمن شکمت سیره همه چیت اوکی هس که این حرفا میزنی نفست جای گرم در میشه

اره گفت توشون حرفای بالای هجده میزن و دخترم هستن و....

شغل به ما عزت میده؛ بهمون شخصیت میده، خانمی که می‌گفت بچه میارین باید بهش توجه کنید و به خودتون برسید و اینا، عزیزم مطمین باش یه بچه هم مادر تحصیل کرده و قدرتمند میخواد. من همسر خیلی خوبی دارم زندگیم شکر خدا خوبه و بچه هم ندارم. اما احساس میکنم یه چیزی کمه، با خیلی چیزا سعی کردم پرش کنم، باشگاه رفتم به خودم رسیدم از سر و کول شوهرم بالا رفتم آشپزی آنچنانی کردم،اما درونم از خودم راضی نبودم، و حس میکردم هنوز هم همسرم نهایت رضایت رو ندارم. اما وقتی شروع کردم به یاد گرفتن و خوندن کتاب و کلاس زبان و دنبال کار رفتم با اینکه وقت کم میارم واسه خونه داری و به خودم رسیدم همسرم دایم داره تحسینم می‌کنه و اتفاقا آنقدر تو کارای خونه کمک می‌کنه که کمبود ها جبران شده.

مردها خیلیاشون از قدرت زن میترسن، واسه همین تو ذهن ما فرو میکنن وظیفه اصلی زن خونه داری و بچه داریه. مگه عصر هجره؟ ماها خیلی ارزشمندتر از تو خونه موندنیم، اگر تو خونه بمونیم کی میخواد تبعیض های جنسیتی رو کمرنگ کنه؟ مردا؟

خودتون رو دست کم نگیرید، مادری شغل نیست، یه نقش هستش، خیلییییی هم مهمه،اما غذا دادن و بغل کردن و ... مهمتر از دادن به الگوی قوی به بچه تون نیست. لزوما منظورم کار کردن هم نیست.اگر کار هم نمیکنید مطالعه کنید، یه مادر کتابخون هزار برابر بهتر از مادریه که ده جور خوردنی به بچه اش میده.

مادری کردن دیگه فقط غذا دادن و بازی و شست و شو و ... نیست، شما باید شخصیت بدید به بچه هاتون. تمام این مردای عوضی که الان می‌بینید زن هایی تربیت کردن که تربیت کردن رو بلد نبودن! زن هایی که ضعیف بودن و نتونستن به پسراشون بفهمونن یه زن چقدر ارزشمنده و قدرت داره!