۱۴ سالگی ازدواج کردم ۲۱ سالگی بچمب دنیا اومدش
قضاوت نکنید
اینقد دلممیخاد مجرد میشدم با کسی ک میخام دوست میشدم بیرون میرفتیم حرف میزدیم بعد ازدواج میکردم گ 🥲
تا حالا کار خطایی نکردم و ب هیچ عنوانم نمیکنم
ولی گاهی دلممیسوزه ک چرا نمیتونم چرا نتونستم جوری ک دوست دارم پیش برم
برای خاهرم یکی پیدا شده پسره بهش پیام اینا میده میگه اشنا شیم ... اینقد دلم میسوزه کمن نتونستم همچین کاری بکنم مثل کسی باشه کخودم پیدا کرده باشمش در ارتباط باشم باهاش ...
چی کنم این فکر خیالا از ذهنم برن
کاری نمیشه کرد
گذاشته بودن دنبالت
خدا لعنت کنه اون پدر و مادری رو که دخترشو تو سن کم شوهر میده. و تف تو ذات و شرف اون مردی که میاد دختر کم سن رو میگیره آدمای مریض
گناه ها گردن پدر مادره بچه 14 وقت شوهرش نیست اینو تو نباید می دونستی پدر مادرت باید می دونستن
عزیزم اینکارا هم هزارتا عصاب خوردی دارع بعدشم یا نمیاد بگیرتت یا بهم نمیرسین تا اخر عمر باید با یادش زندگی کنی بیای بگی شکست عشقی خوردم
من که پشیمونم چرا زودتر ازدواج نکردم
اخه مجردی خوبی نداشتم
از زود ازدواج کردن و از سن کم مسئولیت زیاد داشتن سخته ولی اگه فکر میکنی با دوس پسر میگشتی و بعدش ازدواج میکردی اینو بهت بگم نود و نه درصد دوس پسرا دوس دختر خودشونو نمیگیرن اطراف خودم که هیشکی با دوس پسر خودش ازدواج نکرد همه آخر با معرف و فامیل و...ازدواج کردن سر و سامون گرفتن باور کن با دوس پسر میگردی بهش دل میبندی عاشق میشی آخر سر تحویل یه دختر دیگه میدی و برمیگردی
فک میکنی مجردی هم انقد اعصاب خوردی داره
من که دارم له میشم
