سلام من احساس بد بختی دارم احساس میکنم پدر مادرم را خیلی زود از دست دادم همه دوستان فامیلامون به جای دلداری همینا نکنند میگن وای چقدر زود یتیم شدید ولی جدیدا خودم دیگه این دنیا برام مهم نیست با خودم میگم از این جهان به جهانی بهتر رفتند یا میگم حالا این دنیا چی داره که اونا باشند یا مثلاً میگم ول کن فرق عمر طولانی با کم دوازده ساله ولی بازم دروغ چرا احساس میکنم بهم فخر میفروشند فامیلامون و جاریام مادر شوهرم شده هشتاد سالش آزمون سالم تر خوشگل تر و احساس سرخوردگی دارم
نیست کسی
من اینطور نیستم ولی درکت میکنم عزیزم
خیلی ادم رو اذیت میکنن تو ابن شرایط مظلوم گیر اوردن
خدا بهت صبر بده❤️
من، پدر و مادر و برادرمو تو یه سانحه از دست دادم
منم پدر و مادرم رو باهم از دست دادم پدرو مادر منم سنی نداشتن تازه ۵۵ سالشون شده بود
خوب ، وقتی آدم کسی رو از خانواده از دست میده ، احساس های شبیه این رخ میده ، منم داداشم که فوت شد ، انگاری دنیا برام یه بازی شده ، نمیدونم چم شده ولی به جورایی انگار منتظر مردن هستم و این دنیا بی ارزش شده ،
اول و آخر همه میمیرن
خیلی ها عمر ۸۰ و ۹۰ ساله میکنن ولی عزت ندارن
بالای۷۵ سال عمرکردن هیچ لذتی نداره، یا مریضن یا بهشون رسیدگی نمیشه و....
خدا والدین شمارو رحمت بکنه
اون فامیلات هم عقل ندارن همچین چیزی رو به شما یاد آوری میکنن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
38 ثانیه پیش
40 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
