من تجربه خودمو بگم
البته با اسی فرق داره چون اسی میگه طرف از نظر همه خوشگله و قد و ایناشم خوبه حالا یکم چاقه، طرف درواقع کمیستری با اسی نساخته (هنوز)
تحربه من این بود با کسی اشنا شدم (خواستگاری نه. اشنایی دانشگاه و دانشجویی که ته دلت هی فکر میکنی این اگر بهم پیشنهاد بده بنظر مرد زندگیه) که از نظر ظاهر اصلا خوب نبود. نه قد نه هیکل نه قیافه. ولی با من خیلی رفتار خوبی داشت و شخصیت بزرگ منشی داشت که اون بازه از استفاده از صحبتاش لذت میبردم و اون هم ناخوداگاه بهم نشون میداد یه علاقه ای هم ممکنه بهم داشته باشه
گذشت و گذشت ما نزدیکتر شدیم از نظر میزان صحبت، هنوز هم پیشنهادی نبود، من دیگه خودمو قانع کرده بودم گورپدر قد و هیکل و صورت، من عمرا همچین اخلاقی پیدا نمیکنم
تا که شروع کرد به نشون دادن اخلاق واقعیش!
فهمیدم خاک بر سرم اخلاق خوب و رفتار خوب کجا بود نمام مدت کور بودم داشته دستکاری روانیم میکرده گسلایتم میکرده و درواقع با یک خودشیفته پنهان طرف بودم که بعد از فاز وابسته کردن، شروع کرده بوده به نشون دادن خود واقعیش
فهمیدم من چ خری بودم 😂😂😂 که حتی داشتم خودمو قانع میکردم به این قیافه بسازم چون رفتارش خوبه درحالیکه ر..دم تو اخلاق و رفتارش
خلاصه ازون روز ببعد بخودم میگم خوشگل انتخاب کن حداقل بعدا فهمیدی اخلاقشم اشغال بوده دلت نسوزه بگی حداقل از ظاهرش لذت بردم