وقتی نوجوان بودم همسایمون توی روستای پدری سه تا بچه داشت و پسرش پزشکی آزاد قبول شد و هیچی پول نداشتن و فقط یک خونه توی شهر. پدره رفت خونه رو فروخت گاو خرید.و پسره رفت پزشکی ازاد و گاوها هم شیر میدادن و هم گوساله میزاییدن و هر ترم پدره برای پسرش یک گاو میفروخت خرج یک ترم یا دو ترم بده جزئیاتش نمیدونم. بعد اون چند سال بعد دختر اولش رفت پزشکی ازاد و پدره به همین منوال خرجش داد و بعد دختر دوم رفت پزشکی آزاد. خانواده خیلی خیلی زحمت کشیدن و خرج هر سه تا بچه رو تو پزشکی دادن.و از یک خانواده توی روستای کوچک سه تا پزشک اومد بیرون. و پسر اول هم مطب خصوصی زد توی مرکز شهر. و توی شهرستان خودمون هم مدیر بیمارستان شد. و هر دو خواهر هم پزشک شدن و مطب زدن. خلاصه باعث افتخار خانواده و محلمون هستن.
خانوادگی باهوش بودن
باهوش اصلی پدر خانواده
افرین به این خانواده🥹✨️
الان نمیزارن مادرشون بره سمت گاو و کارگر گرفتن و برای مادرشون موبایل و طلا خریدن و خونشون بازسازی کردن و...... و اون طرف هر سه با آدمای موفقی ازدواج کردن و زندگی خوبی دارن
در کل هر شغلی که خدمت به خلق باشه ارزشمند هست
وای از پدر اون خبر ندارید که شاید نتونه بده زورگرفتینا
آره خب
ولی خب تا وارد شغل های دیگه نشیم نمی تونیم بفهمیم اون شغل چقدر شریف هست
مثلا برای من پرستاری و منشی گری ارزشش از پزشکی پایین تر بود اما از وقتی وارد محیط بیمارستان شدم واقعاً شرافت این دوتا شغل هم دارم می بینم
اما خب مردم دورادور فقط به شغلی که اسم پیدا کرده ارزش میدن
من نمیگم پزشکی ارزش نداره
داره خیلی هم داره چون عمرش رو می ذاره پای نجات جان آدمیزاد
اما باور کنید شغل های دیگه هم خیلی خستگی و کوفتگی و ارزش دارند
مخصوصا من تو روانشناسی بالینی در عرض دوسه سال به خستگی روانی رسیدم دارم از پا درمیان
البته خستگی روانی افسردگی و این موارد نیست
یعنی خسته خسته خسته که دلت یک استراحت می خواد
و حرف هام هم واقعاً شعار نیست دارم می بینم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
