خیلی اذیت میشم به فرار فکر میکنم

حسوده خاهرت

خواهرت رسما ی دشمنه برات و بسیار حسوده .. اتفاقا تو خوشحال باش تلاشتو بکن موفق شو مستقل شو از اون خونه برو .. اگرم چیزی گفت بگو ب جای حسودی تو ام خودتو بکش بالا

ای بابا

وضعیت بدیه میفهمم

نمیتونی با یه روانشناس صحبت کنی ازش کمک بگیری؟

به نظرم تو کار خودتو کن و اهمیت نده و برای زندگیت تا جای ممکن تلاش کن

میدونم سخته ولی سعی کن که به هیچکدومشون کار نداشته باشی نادیده بگیر هرچی گفتن هرکاری کردن فقط کاره خودتو بکن

تو رو خدا فقط به کنکورت فکر کن ،ول کن اونارو،قبول شو خودتو نجات بده

شما و ایشون چند سال دارید؟

خواهرت که واقعا مشکل داره باید درمان بشه

ولی اگه میتونی خودت برو با یه روانشناس صحبت کن

و اینکه فعلا اهمیت نده و سعی کن خودتو بزنی به بی خیالی

و برای زندگی خودت وقت بزار و هرکاری که انجام میدی و یا میخوای بدی رو همه تلاشتو کن و رو خودت کار کن

انشالله که بتونی از اون خونه بیای بیرون و مستقل شی،جلو چشم هیچکدوم نباشی

اصلا ببین این چیزا برات اهمیت نداشته باشن

ول کن اصلا مگه مهمه که کی چی فکری میکنه یا کی چی میگه

اینجور که متوجه شدم کنکوری هستی

بجاش الان فقط به درست فکر کن همین

مطمئن باش با قبولی تو یه رشته خوب همه چیز برات تغییر میکنه و یه ادم مستقل هم میشی

هنوز سن رشدته چهره مدام در حال تغییره مخصوصا اگه استایل خودتو پیدا کنی ببین منو یه زمان تایم مدرسه مسخره میکردن از قد بلندم چشمای درشتم لبای قلوه ایم دستای کشیده م رونام درشت بود زمان ما اینا مسخره شدن داشت چون لبا باریک مد بود چشما شهلا هیکل باریک بعد که ظاهرم به مرور شکل گرفت اعتماد به نفسم که اکی شد فهمیدم چقدر برای چیزایی اذیت شدم که واقعا حتی بدم نبود فکر کن آرزو میکردم ای کاش قدم کوتاه بود،یا بعدها الویت تعریفم چشم درشتم بود یا قد بلندم یا اندامم که بالا لاغر پایین درشت ،حتی ظاهر کسایی که مسخره م میکردنو یادم میاد از اینکه چقدر خودشون بد بودن ،ولی هرچی سنم بیشتر شد مخصوصا نوع تیپ و آرایشم که یاد گرفتم کلا زندگیم به قبل و بعدش تقسیم شد فهمیدم چیزی که منو بد نشون میداد عزت نفس پایین خودم بود در صورتی که وقتی پیداش کردم جزو کسایی بودم که همیشه چشم روم بود ،حالا میخوام بگم تورو چیزایی داره آزار میده که واقعیت نداره فقط بهت تحمیل کردن تمرکزتو بذار روی بالا بردن خودت از لحاظ فکری