کاش وصل نمیشدم

من اینجا ریشه در خاکم،من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم من اینجا تا نفس باقیست می مانم من از اینجا چه میخواهم نمیدانم امید روشنایی گرچه در این تیرگی ها نیست من اینجا باز در این دشت خشک تشنه می رانم من اینجا روزی آخر از دل این خاک با دست تهی گل برمی افشانم من اینجا روزی آخر از ستیغ کوه چون خورشید سرود فتح می خوانم و میدانم تو روزی باز خواهی گشت...