پسر منم دقیقا۲سالش بود که ناخواسته باردار شدم. اگه صبوری حوصله داری کمکی داری بیار. اگه نه بزار یکم پسرت بزرگتر بشه
من کمکی نداشتم خودم بودم و خودم، خیلی سختی کشیدم ولی الان که بزرگ تر شدن راضیم واقعا
من پسرم پوشکی بود که باردار شدم.خیلی سختم بود همش ویار داشتم ولی با این وجود خیلی بهش میرسیدم و باهاش بازی میکردم. طفلی همش بغل میخاست. نشستنی بغلش میکردم🥺مینشستم رو مبل میگفتم بیا بغلم. بهش میگفتم کمرم درده نمیتونم بلندت کنم متوجه شده بود
ولی چون همش باهاش مشغول بودم خیلی زود گذشت دوران بارداریم
مخالف تک فرزندی هستم حتی تو بدترین شرایط
شاید بزرگ شدن به درد هم نخورن ولی تو بچکی هم بازی میشن شخصیتشون قشنگ شکل میگیره یه سری رفتارا تو بچگی آدم درک میکنه
اون اولش یه ذره همه چی قاطی میشه یکم سردرگمی. بعد کم کم به شرایط عادت میکنی. مثلا من دخترمو میخابوندم
مینشستم با پسرم بازی میکردم یا کارتن میدیم و کاردستی ساده درست میکردیم. یا دخترمو بغل میکردم با پسرم فوتبال بازی میکردیم. میگم که خیلی باید حوصله داشته باشی بیخوابی هم زیاد داره اون اوایل. ولی بدنت عادت میکنه به مرور
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
