توی مهمونی خانوادگی اشنا شدیم پسر دوست خونوادگیمونه، همسنیم ولی خب یخورده کوچیک میزنه ازونموقع شمارمو گرفت که باهم کالاف بازی کنیم ولی هی پیام میدم صبح بخیر شب بخیر میگه هر روز حرف میزنه قلب میفرسته ولی من تمایلی ندارم میخوام رو درسام تمرکز کنم ولی همزمان یجورایی میخوام به خودم ثابت کنم میتونم با یک پسر فقط دوست باشم و رو درسام تمرکز داشته باشم چون روابط اجتماعیم با پسرا صفره، ولی درحدی که بخوایم بریم ی گیم نتی جایی باشه و از خط قرمزا نگذره. چیکار کنم بنظرتون؟ چند وقت پیشم گفت بعد امتحانا همو ببینیم. ۱۶ سالمه
خب چجوری از سر باز کنم؟ اوضاع یجوریه که نمیشه. بنظرتون باهاش گیم نتو برم همون جا یجوری پیش بکشم که رفتن تو رابطه تو این سن چرته و اینا که خودش بفهمه یا کلا دیگه باهاش حرف نزنم؟ اخه نمیدونم عذاب وجدان میگیرم اونجوریم اکرم باشه باید مستقیم بگم