چرا تک فرزندی

تک فرزندی ظلم ب اون بچست.

شما فکر روزی خودتو و همسرت از لین دنیا میری، بعد این پسر، بدون خواهر برادر همدم...

ما الان خواهر داریم عمه عمو برادر بازهم تنهاییم..

متاسفانه سطح توقع ما ایرانیا خیلی بالا رفته،،حالا همین افغانیا دارن ایران زندگی میکنن ده تا بجه دارن خرجشون هم میدن

گناه داره اگه شرایط شو دارید بیاورید یه بچه اختلاف سنیشون زیاد نشه چون اونجوری هم نمی تونن ارتباط بگیرن

بابای من ت مشکلاتش تنها بود

دختر میخاست شوهر بده تنها بود کسی نبود همدم غمهاش باشه

واسع همین همش ب ما میگه هوای داداشتون رو داشته باشید

سلام

تک فرزندی نمیپسندم و ظلمه

از دوست و فامیل هم چند تا تک فرزند هستند و خیلی ناراضی

فلسفه بچه دار شدن، این نیست که از نظر مالی غرق در ثروت باشه

ما تو یک خانواده معمولی بزرگ شدیم، چیزی برامون حسرت نیست

اما بچه ای که خواهر برادر نداره، تو تنهایی زندگی میکنه، در آینده حامی نداره، بچه هاش خاله و دایی و عمو عمه ندارند و... اینها وحشتناکه

هیچ غریبه ای هم جای خواهر برادر رو نمیگیره

دوست خوبم اجازه بدید در پاسخ به این سوالتون به یکی از معتبرترین مقالاتی که در این زمینه چاپ شده استناد کنم! خانم دکتر تونی فالبو Toni Falbo روانشناس معروف و استاد دانشگاه تگزاس سالهای زیادی از عمرش رو صرف فهم روابط بین فرزندان و تک فرزندی کرده. ایشون تو گزارشش که در معتبرترین ژورنال روانشناسی دنیا یعنی Psychological Bulletin چاپ شده به صراحت اعلام میکنه که در زمینه مشکلات روانشناختی تک فرزندان اغراق شده و اونها هیچ تفاوت خاصی با سایر کودکان ندارن. در واقع این تیم تحقیق بررسی کردن ببینن از لحاظ موفقیت تحصیلی و پیشرفت، سازگاری با موقعیتهای اجتماعی، هوش، ویژگیهای شخصیتی و رابطه با والدین بین تک فرزندان و کودکانی که در خانوادههای چند فرزندی بودن تفاوتی وجود داره یا خیر؟ حتم دارم نتایج این تحقیق شما را شگفت زده خواهد کرد!

از لحاظ "پیشرفت تحصیلی و هوش"؛ تک فرزندان از سایر کودکان حسابی جلو بودن! تنها استثنا در این زمینه فرزندان ارشد خانواده بود. یعنی تک فرزندان فقط از فرزندان بزرگ یک خانواده دو یا چندفرزندی موفقیت و هوش کمتری داشتن. دلیلشم این بود که معمولا والدین در زمینه موفقیت و پیشرفت سرمایهگذاری بیشتری بر روی تک فرزندان میکنن.

شاید باورتون نشه اما تک فرزندان "ویژگیهای شخصیتی" سالمتری از همه گروههای دیگه داشتن! مخصوصا نسبت به اونهایی که در خانوادههای پرجمعیت بودن! یعنی مطالعات نشون میده تک فرزندی نه تنها یک "نقص" محسوب نمیشه بلکه مخصوصا در مقایسه با خانوادههای پرجمعیت که معمولا نیازهای روانشناختی کودکان مورد غفلت واقع میشه؛ می تونه یک نوع "مزیت" باشه!

جالبه که بدونید برخلاف تصور عموم، از لحاظ شاخص "رابطه صمیمی با والدین" هم تک فرزندان یه سر و گردن بالاتر از فرزندان خانوادههای پرجمعیت بودن. در واقع تک فرزندان چون وقت بیشتری رو با والدینشون میگذرونن در ادامه زندگی هم "ترجیح" میدن روابطشون بیشتر در محیط خانواده باشه و این هرگز به معنای جامعه گریز بودن، انزوا و یا حس تنهایی اونها نیست.

محققان این مقاله معتبر صراحتا اعلام کردن که تفاوت تک فرزندان با سایر کودکان مزخرفی بیش نیست، تنها چیزی که می تونه بین تک فرزندان، فرزندان اول و یا کودکانی که در خانوادههای چندفرزندی بزرگ شدن تفاوت ایجاد کنه کیفیت ارتباط بین والدین با اونها هست و بس!