علم vs کارما

قشنگ بود. البته همون علمم ابزارهایی داره
اولیش حواس پنج گانه و دومیش استدلال و عقل و منطق.
علم تجربی ینی تقدم حواس بر منطق. ینی اول حس کنیم بعد استدلال بیاریم.
نقطه مقابلش فلسفه هست . فلسفه میگه من یک گام قبل از مشاهدات حرف میزنم یا تعاریف رو توضیح میدم . مثلا تو ریاضی میام توضیح میدم و بحث میکنم ک عدد چیه . یا جرم چیه؟
فیزیک میگه جرم دارای حجمه . فلسفه میگه این خصوصیتشه نه تعریف.
جمع بندی کنم.
فیزیک = اول حواس - دوم استدلال
فلسفه = اول استدلال و منطق - بعدا حواس یا کلا بدون حواس و فقط استدلال

آیا بنظر شما فلسفه هم میتونه معیار درستی سنجی باشه؟ آیا یه برهان فلسفی که شواهد قوی داشته باشه و نتیجه ای غیر علمی بگیره میتونه سند تلقی بشه؟

اول که برای اثبات اینکه فرهنگ توهمه نیاز به استدلال داریم . بحث من دقیقا همینه . اون معیاری که باهاش میتونیم تشخیص بدیم فرهنگ توهمه چیه؟
دوما نمیشه بی اساس برچسب توهم زد . چون اصن هدف برچسب نیست. هدف چرایی هاست.
اگر توهمه ؟ از کجا میفهمیم توهمه
چرا این توهم بوجود اومده و ...