شعر🌱🤍

بله کاملا

من قبلا مشاعره انجام میدادم

تو کنارم باش اصلا شعرهایم مال تو

هرچه ازتاثیرچشمت می سرایم مال تو

یک تبسم ،یک نگاه ساده ی تو مال من

در عوض هرچیز که مانده برایم مال تو

هیچ موجودی ندیدیم از خدا بخشنده تر

"دوستت دارم "به حدی که خدایم مال تو!

روزی اسماعیل اگر سر داد در پیمان عشق

چشموگوشذهنوقلبودستوپایممال تو

ثروت یک شاعرعاشق فقط اشعار اوست

تو کنارم باش اصلا شعرهایم مال تو

چنان عاشق شدم برتو عبادت راتومعنا کن

مرا راندی زدنیایت حقارت را تومعناکن

همیشه حرف من این است تمامت مال من باشد

نفهمیدی چرایش را حسادت را تومعنا کن

من از عشق تومیگویم توهم ازعشق جانانت

اگرفرصت کنی حالا خیانت را تومعنا کن

نوشتم واضح وروشن که عاشق گشته ام برتو

اگر اسمش شهامت شد،شهامت راتومعنا کن

شب وروزم شده اینکه کجا وباکه هستی تو

نمی دانم من اسمش را اسارت راتومعنا کن

برای دوری وقهرت بهانه می کنی هربار

ولی طاقت ندارددل سماجت را تومعنا کن

نمیگویم که بدکردی ولی درخلوتت بنشین

به من اصلا نگو اما شکایت را تومعنا کن

همیشه عادتت بوده که تنها میروی قاضی

ندارم اعتراض اما،قضاوت را تومعنا کن

پشیمانی از این وقتی که صرف شعرمن کردی

درآخر می دهم جانم،خسارت را تومعنا کن

عشق بازے مے ڪند هر واژہ ام با موے تو

هر غزل دستے ڪشد بر دیدہ و روے تو

تا قلم بر ڪاغذے بگذارم و وصفے ڪنم

مے نویسد شعر زیبا از رخ و ابروے تو

در غزل غیر از تو دیگر بر ڪلامم واژہ نیست

مے نویسم تا ابد ڪوهے غزل از روے تو

تا ڪہ نامت بر قلم آمد چو یاسے در فضا

پر شود شعر و غزل از واژۀ خوش بوے تو

وصف چشمانت مرا مجذوب جانت مے ڪند

مے ڪشاند روح و دل را بر حریم و ڪوے تو

نبض جان و بخت رؤیا هاے من گردیدہ ای

جان و قلبم مے رود در هر غزل پهلوے تو.

عشق یعنی یک بغل یکرنگی و دلبستگی

کم نیاوردن وَ ماندن، با تمام خستگی

عشق یعنی عشق اول، خالصانه، بی قرار

خاطراتی پاک و پرشور وُ همیشه ماندگار

عشق یعنی گفتگوی بی ریا بین دو دوست

هرکه دارد یک رفیق، انگار دنیا دست اوست

عشق یعنی با وفا ماندن برای یک نفر

دل نلرزاندن به چشمک های ناز آن دگر

عشق یعنی حس نابِِ اولین فرزند تو

علت ترس و غرور و گریه و لبخند تو

عشق یعنی پندها و سرزنش های پدر

آن نگاه خیس مادر، هر زمان قبلِ سفر

عشق یعنی لذتِ آوازِ جان، بخشِ بَنان

آتشِ، شور و نوا با هر نُتِ مِشکاتیان

عشق یعنی بومِ غفاری، پر از احساس و رنگ

یا که خلاقیت سِیحون و جان دادن به سنگ

عشق یعنی گریههای بی صدا، راز و نیاز

سر به سجده ماندن و الغوث ها، وقت نماز

عشق یعنی یک سبد دلتنگی و دلواپسی

عشق مفهومی جدا دارد برای هر کسی.

به من نگو گلم..

من از سرنوشت گلبرگ های لای دفترت میترسم

شعر در مورد امام حسین

شاهی به جهان
مثل تو آوازه ندارد

مثل حَرَمت
هیچ کجا، سازه ندارد

ارباب منی
جان منی،شاه شهیدان

مجنون توام،
عشق من اَندازه ندارد

ای آنکه طبیب درد های مایی

این درد ز حد رفت چه می فرمایی

غزلی خواند به چشمان من و گفت برو

غمی افزود به دیوان من و گفت برو

هرچه گفتم که شدم عاشق تو گوش نکرد

شرری زد به تن و جان من و گفت برو

از من اصرار و ز چشمان سیاهش انکار

اشکی آویخت به مژگان من و گفت برو

هیچ در چشم سیاهش خبر از عشق نبود

دید آن دیده ی گریان من و گفت برو

در دلم ناله ی یک مرغ اسیر اما او

ترسی انداخت به دامان من و گفت برو

هرچه ازعشق سرودم به پشیزی نخرید

خنده زد بر من و پایان من و گفت برو

او گرفتار دو چشم سیه ام بود ولی

درد را داد به درمان من و گفت برو

حرف ها ماند در این بهمن متروکه ز عشق

تیری انداخت به آبان من و گفت برو

شب آخر که نگاهش به نگاهم برخورد

چون خزان زد به گلستان من و گفت برو

کسی که تو را دوست دارد اگر زهر هم بود بنوش

کسی که تو را دوست ندارد اگر عسل هم بود فراموش کن