شعر🌱🤍

با یک نگاه زیرکانه، مرزها را رد شدی

با این همه دل بستگی، آخر چه بی حد بد شدی

:)

در انتهای کوچه و در وهم یک دیدار سرد

بوسیدمت، اما چه زود، بر من گذشت این درد و گرد

زلف تو و شب گردی و آشفتگیهای مدام

من مست این ویرانگی، در بند آن لب های خام

!

کاش می شد بشنوی، این همهمه ی خاموش را

دوست دارم، بی آنکه دانسته باشی این آغوش را

خواب دیدم در میان آینه

گم شدم در عمق یک پیراهنه

تو همان نوری که در تاریک یام

خفته ای در گوشه ی این روزنه

یک جهان معنا در این تنهایی است

هرچه می بینی همه زیبایی است

راز این بودن که می پرسند چیست

قصه ای از یک شب رویایی است

در پس آن دیدگان، بی حد تماشاییست عشق

لیک از آن زیباتر، آن شوقِ پنهان در نگاه

چشم تو زیباست، اما آن نگاه نافذت

بیش از هر چشم زیبایی، به جانم ماندگارتر است

ما که مجنونیم، لیک از چشمِ تو زیباتر است،

آن نگاهی که به رویِ زخمِ جانم، مرهم است.

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من

دل من داند و من دانم و دل داند و من

خاک من گل شود و گل شکفد از گل من

تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من

آنکس که بداند و بخواهد که بداند

خود را به بلندای سعادت برساند

آنکس که بداند و بداند که بداند

اسب شرف از گنبد گردون بجهاند

آنکس که بداند و نداند که بداند

با کوزهی آب است ولی تشنه بماند

آنکس که نداند و بداند که نداند

لَنگان خَرَک خویش به منزل برساند

آنکس که نداند و بخواهد که بداند

جان و تن خود را ز جهالت برهاند

آنکس که نداند و نداند که نداند

در جهل مرکب ابدالدهر بماند

آنکس که نداند و نخواهد که بداند

حیف است چنین جانوری زنده بماند

عاشق که باشی شعر شور دیگری دارد ؛

لیلی و مجنون قصه شیرینتری دارد !

به مرگم راضیم اما فقط یک آرزو دارم

سرم را لحظه ی آخر به زانوی تو بگذاری

بپرسی از من آن لحظه که آیا صحبتی دارم

به جای اشهد ان.. بگویم دوستت دارم

ماهیچ ازهیچ پی هیچ دویدیم جز هیچ دراین هیچ دگر هیچ ندیدیم

رهایم کرده دنیا مثل یوسف در ته چاهی

شنیده بودم و دیدم که چاهی خانه ی ماهی

مرا میکشت این تنهایی تاریک زجرآور

سراغ من نمیآمد اگر شعری هر از گاهی

قُشون « میرزا کوچک» نبودی و نمی فهمی

چرا در جنگل موهای تو خوب است گمراهی !