اصلا نمیخوام وارد حاشیه بشم
فقط یه نظری دارم میگم کاشکی به جای بازار ، کارمندا قدرت اعتراض داشتن (نخواستم از لفظ کارگر استفاده کنم منظورم همه افرادی هست که حقوق وزارت کار میگیرن مخصوصا خصوصی ، نه دولتی)
چون الان همه همکارا و هرکی من اینجا میبینم حتی وقتی تعطیل رسمی اعلام میشه سرکارن، ما همش مجبوریم بیایم
با این حقوقی که ۱۰ روزم نمیمونه
چاره ای هم نداریم مجبوریم
منظورم اینه اوضاع یه جوریه
نه میشه اعتراض کرد و سرکار نرفت
نه سرکار رفتن فرقی به حالمون داره
عملا همه دارن به زور وام و خرید های اعتباری میگذرونن
بخدا توی اجاره خونه و رهن موندیم
حتی توی مخارج روزانه هم موندیم
کارمند و معلم و کارگر و نظامی همه میترسن همین یه ذره حقوقشونم با اعتراض کردن قطع شه خیلی راحت هم جایگزین میشن
بازاری کار مال خودشه ساعت کاری خودشه مغازه خودشه حتی برا یه مرخصی نیاز به امضای هیچکس نداره
حداقل غرورم له نمیشه
حداقل تحقیر نمیشم
محل کارم خیلی خوب بودااا فکر نکنم هیچ رئیسی تا این حد احترام بزاره به کارمنداش
ولی من نمیتونم خودمو بکشم و اخرشم هیچی دستمو نگیره هیچ پیشرفتی نکنم
بعد دوستم بره عطر بخره ۲۰ تومن
با بوی حقوق من به اضافه مساعده تو خیابون راه بره
اینطوری میگم تلاشی نکردم چیزی هم ندارم
ولی نه اینکه بگم خودمو کشتم اخرشم هیچی
اعتراض حق همه هست هرکسی درهرلباسی میتونه مطالبه اقتصادی داشته باشه اون اشوب واعتشاش و خشونت واتیش زدن پلیس وشعارسیاسیه که حق هیچکسی توهیچ جای دنیا نیست یکی دوروز اولم داشت خوب پیش میرفت بازوحشی بازی شدمردم دارن راهسونوازشون جدامیکنن
