پارتنر من تا از سرکار بره خونه بعضی وقتام قبلش بره باشگاه و اینا ساعت ۱۰،۱۰:۳۰ میشه
تا به کاراش برسه و شام بخوره هم باز زمان بره.
گاهی اوقات ناراحت میشم یجورایی حس میکنم الویتش نیستم بعد باز به خودم میگم منطقی باش.
یا اینکه چند وقته اصلا درست حسابی بیرون نرفتیم مدام سرکاره ناراحت میشم از اینکه به عقلش نمیرسه یه روز اوکی کنه.