خیلی دلم شکسته همیشه خوب بودم براش ولی هیج وقت به چشمش نیومد...
تصمیم گرفتم دیگه نباشم محدود باشم دیگه بهش نچسبم که باهام آشتی کنه سه روز باهام قهره
چون
تو عقد یکی از اقوام نزدیک چادر نپوشیدم
مانتو بلند جلو بسته که نه جذب بود نه بدن نما همه ی موارد رو رعایت کردم فقط موهام بیرون بود
بنظرتون چیکار کنم خودش پشیمون بشه از کارش
سرزنش و حرف بی مورد هم نزنید من فقط راهنمایی میخوام
همه مردان همینن قدر نشناسن
مگه از تو خونه با هم نیومدیدبیرون ؟ چرا مشکلی داشت همونجا مطرح نکرد
عزیزم اینایی که میگم از تجربه خودمه خودمم قبلا بی تجربه بودم ببین عزیزم اگر میخوای زندگی با آرامشی داشته باشی باید به دل شوهرت راه بیای . شوهرت اشتباه میکنه که شما رو مجبور به انجام کاری میکنه ولی اینم راهش نیست که تو عمل انجام شده قرارش بدی چون فقط خودت آسیب میبینی . مثلا اگر میخواستی چادر سر نکنی چند روز قبل مراسم نرم باهاش صحبت میکردی و میگفتی که مانتوی مناسب میپوشم ولی چادر رو اجازه بده سر نکنم یه شب مجلسه و .... یه جوری با آرامش و احترام اینا رو میگفتی .
وقتی حساسیت شوهرت رو میدونی برای آرامش خودتم که شده رعایت کن
اره درسته نظر شما
الان خواهر شوهرم اومد گفت فلانی غصه میخوره باید رعایت کنی نگو همسرم رفته پیش خواهراش درد و دل کرده
خیلی ناراحتم چرا بحث خونه رو میبره بیرون ؟ الان مثلا مشکل حل شد !؟ خیلی راه اومدم ترک تحصیل کردم چون آقا دوست نداشت محیط دانشگاه رو
خیلی چیزا مثلا کفش پاشنه بلند صندل رو باز بدون جوراب ....تنها اصلا حق بیرون رفتن رو ندارم باید خواهرش ببره بیاره
انگار ی برده ام که باید تو کنج خونه بشینم و نیازهای ایشون رو برطرف کنم
همسرم مرد خیلی خوبیه فقط بشدت شکاک و حساس
کم آوردم امروز تصمیم گرفتم قرص بخورم خودمو راحت کنم ...
آویزونش نباش
حالشو نپرس زیاد بهش زنگ نزن. هر چی کمرنگ تر باشی بیشتر وابستت میشن
بعدم هرکاری خودت خواستی انجام بده ، هر کاری کنی مردا ۳۰۰ تا ایراد میگیرن پس کار خودتو انجام بده
همه ی موارد رو رعایت کردی فقط موهات بیرون بود؟ خب وقتی به یه مرد مذهبی بله میگید نمیدونید حتی اگر موتون هم تو میبود ممکن بود بازم ناراحت میشد حالا که میگی موهامم بیرون بود خب حق داره ربطیم به قدر دونستن نداره شما یسری چیزا رو پذیرفتی از قبل که نباید زیرش بزنی ... واسه یه شب الکی رابطتون رو با همسرتون بد نکنید
راحت نمیشی،اون دنیاتم از دست میدی،اشتباه اول ازخودت بوده که اون کشش داده،شوهرمنم حساس و بددله،ما یا باید طلاق بگیریم یا ب قول خودت مثل برده زندگی کنیم و بپذیریم،منم ترک تحصیل کردم چون مخالف بود،تنهام حق بیرون رفتن ندارم،حتی اجازه آب خوردن ندارم ولی کنار اومدم،حتی نمیدونه تو نی نی سایتم،خودش واتساپ داره و شماره همه ی زنهای فامیلو ولی من....... ،ازش بیزارم هیچوقت ازش عذرخواهی نکردم و طرف آشتی نرفتم حتی اگرمقصرباشم،وقتی قهریم بیشترآرامش دارم،میخام ازاین ب بدپنهانکاری کنم و جوری زندگی کنم که دلم میخاد
