نابود شدم

مگه فقط تو برادر از دست دادی

بعدم اگر کوتاهی از کادر درمان بوده دیگه سر خدا ننداز،

مادرشوهر و پدر شوهرم تو فاصله سه ماه فوت کردن، خواهر شوهراموشوهرم اینقد کفر نگفتن، درسته که مرگ جوون سخته ولی این قانون طبیعته

عزیزم تو تنها نیستی ک عزیزت رو از دست دادی

ماهم قراره از این دنیا بریم قرار نیست ماهمیشه موندگار باشیم یکی زود میره یکی دیر

صبوری کن صلوات بفرست ذکر بگو خیلی ها جگرگوششون رو از دست میدن

بله میتونست،

ولی اگه خدا بخواد همه مریضا رو شفا بده که دیگه کسی تو دنیا نمیمیره،

تازه ظاهراً برادر شما بچه هم نداشته،

برادرشوهرم ۴۰ سالش بود که سرطان داشت و خیلی زود فوت کرد ۴ تا بچه داشت دخترش یک سالش بود، مادر شوهرم به شدت بهش وابسته بود خیلی خیلی وابسته بود ، فکر نمیکردم که بعد از مرگش مادر شوهرم دوم بیاره ولی ۱۵ سال بعد مادر شوهرم فوت کرد، این سالها فقط با نماز و حرم رفتن خودش رو آروم میکرد

شما هم برای آرامش خودت و برادرت سعی کن با معنویات خودت رو آروم کنی، برادرت اگر خیلی خوب بوده جاش خوبه،

مایی که تو این دنیا موندیم باید به فکر بدبختی ها و تنهایی مون باشیم.

سه ماه پیش مادرش.هرم فوت کرد و یک هفته پیش پدر شوهرم،

میگم خدایا چرا دو تا عزیزمون رو تو فاصله سه ماه گرفتی، خیلی پدرشوهرمو دوست داشتم، با هم زندگی میکردیم و پسرم خیلی وابسته ش بود، همه ش میگم حداقل چند ماه دیگه کارمون میبود،

ولی ببین وقت مرگمون که برسه هیچ چیز جلودارش نیست

نمیدونم چند سالته، اگر سنت کنه حق داری ولی هر چی سن بالاتر میره درک آدم بیشتر میشه، به خصوص درک مرگ و رفتن از این دنیا، من ۳۵ رو رد کردم و مرگ هر عزیزی برام یاد آورده اینه که دیگه دلبسته دنیا نباشم، آرزوهای بلند و دست نیافتنی برای خودم نزارم، مرگ عزیزان آدم رو خیلی بزرگ تر میکنه