از شوهرم متنفرم . کاش خانواده هایی که صلاحیت ندارن بچه نیارن این شوهرا میدونن ما جایی برای رفتن نداریم دور برمیدارن. اون خونه ای که چشم باز کنی ببینی جنگه دعواس بچه ها فقط دنبال راه فرارن مامانم زن عاقلی نبود تا یکم بزرگ شدم همش مریض عصبی بود کتکمون میزد بابام از اون بدتر کاش راه داشتم کاش جایی داشتم دارم دق میکنم از شوهره کثافتم که میره سر کار میاد خونه براش حکم مسافرخونه رو داره.تا دهن باز کنی قیامت بپا میشه . اخه زندگی برای ما حکم چیو داره
منم قرصی شدم
الهی عزیزم بهت خیانت میکنه،؟
تو عاقل باش و یچه نیار
کاری پیدا کن یا پولی پس انداز کن و برو از زندکیش
یا قلق اش بیاد دستت و رامش کنی راه دیگه ای نداری
هیچ تلاشی برا زندگیمون نمیکنه جلوش گریه کنم خودمو بکشمم مهم نیستم براش بهم اصلا ارزش نمیده ۲۴ ساعت باگوشی تو اکسپلور اینستا هس موقع غذا خوردن دستشویی رفتن دهن وا میکنم میگه طلاق بگیز برو. منی که جایی ندارم برم اونقدر حرص میخورم قلبم داره تو دهنم میزنه
آتیش بگیرن اینطور مردا ، شوهر من اوایل وقتی میدونست جایی ندارم برم تهدید میکرد و وحشی بازی ، بعد یکی دوسال در اومدم تو روش گفتم در آخه از سگ کمتر میرم خدا شاهده میرم کلیمو میفروشم خرجمو در میارم زیر بار سایه سنگینت نمیمونم طلاق میگیرم به خاک سیاه میشونمت هیچی دیگه عن آقا آدم شد گفت باش بشین زندگی کنیم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
