بنظرتون مردی که فقط دوس داره تو بخندی و همیشه آروم باشی و هیچوقت عصبانی نشی و غرنزنی منگل نیست؟
چی بهش گذشته تو مجردیش که انقدر نسبت به عصبانیت آدمها واکنش داره؟ وقتی کسی بخصوص من عصبی میشم با غر میزنم انگار اینو آتیش زدن جوری جلز ولز میگنه که انگار واقعی داره تو آتیش میسوزه
میشه لطفا تاپیک آخرم رو گزارش بزنید زدید لایک کنید براتون آیت الکرسی بخونم
شاید تو خانواده پرتنشی بزرگ شده و مغزش حساس شده
اگه این آدم منگوله پس آدمی که همیشه عصبانیت میکنه و به حد جنون و روانی شدن میرسونه آدمه خوبیه؟؟؟
چه حالتی میشه وقتی بقیه عصبانی میشن
خودش عصبانی میشه ؟
مثل شوهر من
چقدر شوهره منههه
وای به خدا شوهر منم همینه،بعد من خودم کلا خیلی شوخم و خیلیم اهل حرف زدنم،شوهرمم میگه همیشه همینطوری باش،ولی وقتی خودش یه مشکلی داره حرف نمیزنه منم دیگه حوصله حرف زدن ندارم،اون روز بهم میگفت هر مشکلیم پیش میاد تو توجه نکن و باز مثل قبل باش حتی اگه من ساکتم باز تو مثل همیشه باش تو که ساکتی،خونه یه جوریه،وقتی حرف میزنی اهنگ میخونی یا مسخره بازی درمیاری منم حالم خوب میشه
من عصبی بشم به جا اینکه آرومم کنه رد میده بدتر از من می کنه
نه عزیزم کلا یه سری مردا انتظار دارن خودشون غر بزنن دعوا کنن عصبانی بسن هر حرفی دلشون خواست بزنن زنشون اال باشه کر باشه کور باشه ناراحت نباسه عصببانی نشه غر نزنه فقط مثل ماست وایسته نگاه کنه...
افرین دقیقا... من قبلا خیلی مدارا می کردم سکوت می کردم هر بار پرروتر و طلبکارتر میشد. الان نه ،مثل خودش عصبانی میسم غر میزنم ناراحت میشم دعواش می کنم، حس می کنم واکنشاش عوض شده... با هر کسی باید مثل خودش رفتار کنی. خیلی جوابه
