دکتر گفت باید

تاحدی شبیه منی

منم بخاطر درس وامتحان از بچگی خرخون بودم وایترسی درحدی برای کارای ساده استرس میگرفتم هیچوفتم نشد کنترلش کنم البته ذاتی بود پدر مادرمم همینطوری بودا والان که ۱۸سالم سندرم پلی کیستیک دارم از بجگی ارمایش دادم چندبار هیچکی تشخیص نداد تا الان علائم بوتر شده دوستام رفتن دانشگاه کسایی همه دوران تحصیل کارشون تفریح و گشت وبود سال اخر یکم جدی گرفتن

من سال اخر بریدم؟ بیماریم باعث شد که حتی نخونم چون میدومستم نمیشه برم خوابگاه شهر دور الانم پشت کنکورم هنوزم خوب نشدم💔شاید مشکلم کوجیک باشه ولی برای من تحماش سخت که خودم زندگی دخترونه ندارم حس زیبایب ندارم حس یه مرد دارم چون علائمش موی هورمونی که واقعا افتضاح تا نبینید متوجه حالم نمیشد برای دشمنم ارزو نمیکنم

ببخشید که طولانی شد میخواستم بگم از دید بقیه مشکلتت کوجیک ولی تحملش برای خود ادم سخت