زن بودن

زن برای زن بودنش نباید از خاسته ای دست بکشه،اولویت بندی میکنی و بعضی ها رو به تعویق میندازی

البته بعضی از ادما ارزشه گذشتن از بعضی از خاسته هارو دارن البته فقط خاسته هایی که باعث نشن احساس پوچی و بی ارزشی کنی

اگه اینستا داری پیج hanazaheri رو ببین

وضعیت خواهرشوهر شمارو دخترعموی منم دارهو هیات علمی دانهشگاه گیلانه و داره توی اون آب و هوا عششششق میکنه. حقوقش بالاست یکی دوسال تمام حقوقش رو به جبران زحمات خانواده خرج پدرومادرش میکرد و الانم تا میتونه به خودش میرسه و سفر میره. هرروز هم بهتر و زیباتر و پرروحیه تر از روز قبلشه. البته 32 سالشه

خیلی خوبه که انقد خوب و مهربونی ولی خودتم نباید انقد اذیت کنی

امضاتون خیلی پر معناست

من که خداروشکر زن بودنم رو دوست دارم .. نه تعریف از خودم کنم ،واقعیتش اینه که هم مادر خوبی هستم هم زن خوبی برای همسرم .. جامعه فقط به دکتر مهندس زن احتیاج نداره که .. تا اونجا که جا داشت ادامه تحصیل دادم ، شاغل بودم الانم فقط و فقط به بچه هام میرسم تا یک کم بزرگ بشن و دوباره از نو شروع کنم .. 

من میگم جامعه باید به زن خیلی اهمیت بده .چون وقتی مادری شاد باشه بچه شادتر ی تحویل جامعه میده .همه زنان خانه دار باید بیمه بشن .بابت خانه داری و بچه داری مزد دریافت کنند !خدا وکیلی تربیت بچه کم از پزشکی و مهندسی نداره !اما اینجا دون ترین کار برای زن محسوب میشه !قانون باید جدی تر و محکم‌تر از حق زن توی خانواده دفاع کنه !خدا نکنه پای یه زنی به دادگاه باز بشه کلا دیگه کافر میشه که چرا خدا زن آفریدش !توی محیط کار هم که امنیت نیست .توی کشورای دیگه اگه همکار مرد متلک بندازه جزو تجاوز حساب میشه !اونجا اگه 70 سالگی مطلقه بشی جفت خودتو پیدا میکنی !اینجا زن فقط با زیبایی و جوونی سنجیده میشه !در کل اونا خیلی قوانینشون در مورد زن انسانیتره !

عزیزم اینجور نگو بخدا مردهامون هم به سختی توی این اوضاع سخت اقتصادی با هزار جور کلاه بردار و دزد سر و کله میزنن .. یوقت که همسرم میگه خانوم بیرون خونه نیستی سریع بهش میگم من میفهمم که چقدر بخاطر ما سختی میکشی و پول حلال  درآوردن سخته.. اگر همسرامون هم ما رو نداشتن الان مثل خیلی پسرهای دیگه جوونی میکردن و اینقدر فشار روشون نبود

دقیقا همینه مشکل از جای دیگه است نه زن بودن یا مرد بودن 

عزیزم میتونی یه کم که بچت بزرگ ترشدشروع کنی.من خودم ۲تابچه دارم.ولی دیگه دیدیم توخونه افسرده شدم.به هیچ کدوم ازاهدافم نرسیدم ولی بالاخره بچه هاروهم بایدتروخشک میکردم.پسربزرگم ۵سالشه الان.خودمم۲۸ سالمه.انقدردرس خوندموتلاش کردم که تونستم توی ازمونهای استخدامی قبول شم وچندوقت دیگه قراره توی بانک دولتی کارکنم.نبایدخودت روفداکنی.فقط بیشترتلاش کنی وبرنامه ریزی داشته باشی.

عزیزم مرسی از خوبیِ خودته که فکر میکنی مهربونم😍😚😘❤