این جمله مامانم درسته ولی در جواب این حرفم گفت که من گله کردم از شوهرم که من محبت کلامی نمی خوام محبت عملی می خوام اینکه میدونه مناسبت ها برام مهمه کادو بگیره اینکه وقتی میبینه سرم شلوغه و درس دارم با اینکه هی میگه دوست داره پیشرفت کنم خودش پاشه یه گوشه خونه رو مرتب کنه اینا محبت هستن ولی به حرف بیا من هزار هزار قربون صدقه برم من الان همکاری میخوام
بعد مامانم اومده میگه درستو بخون انشالله به جایی برسی خودت برای خودت چیزی بگیری حرص این مردا رو هم نخوری
بهش میگم اگه اونجوری باشه که پس شوهر میخوام چیکار؟ اگه بخوام خودم به خودم احترام بدم خودم به خودم عشق بدم چرا باید مسئولیت متاهلی رو به دوش بکشم؟ جدا میشم دیگه اینو گفتم مامانم اومده میگه کفر نگو. الان حرف حق نمیگم؟
