یه پسری هست تو فامیل خیلیم نزدیکمونه ۵سالم از من بزرگتره من ۱۸سالمه امسال کنکور دارم اقا این دیروز مامان باباش اومدن خونمون خودش نیومد تاحالا دو سری این طور شده من خیلی دوسش داشتم اخه رفتاراش جوری بود که انگار اونم دوسم داره بعد سره فالووینگاشو چیزایی که ریپست کرده بود فهمیدم نه انگار با یکیه کلا پسر سربه زیری نبود خلاصه من دیگ حتی دوسشم ندارم با اینکه از بچگی عاشقش بودم بشم نگفتم اونم نفهمید کلا من مشکلم اینه که هوشمم خوبه رشتمم انسانیه یه رشته تاپم میخوام بیارم الانم ۶ماه فرصت دارم اما نمیتونم پایبند باشم با برنامه انگار هعی میرم میچرخم تا از اون درسه فاصله بگیرم اما وقتی میخونم خوشم میاد نمیدونم چجور پایبند باشم من کسی رو تو واقعیت ندارم که بهش اعتماد داشته باشم حرفه دلمو بگم من خیلی اذیت شدم خیلی سرش گریه کردم تروخدا به عنوان حتی یه دوست بگین من چیکار کنم که بشه اصلا تو۶ماه میشه؟
حقوق شیراز بیارم؟
ذهنمم دیگ درگیرش نیست انقدر نذر کردم که این از دلم مهرش بره انقدر ذوق کردمو ونیمد اصا یه وضعی
