دیگه میخوام برم خونه خودم زندگی متاهلی ومستقلی هم دوست دارم برم هم میترسم بیشترم واسه اینه یه شهردیگم
البته 2ساعت فاصله اش تاخونه مادرم ایناس ولی خب دلم تنگ میشه اینکه بایدیه زندگی روهندل کنم ودیگه واقعاانقدربزرگ شدم که تنهازندگی کنم خودم خانوم خونه باشم هم ترسناکه هم جذاب ازاینکه ازخانوادم دورباشم میترسم ازاینکه دلم تنگ شه ولی هم دوست دارم درکنارهمسرم باشم هعی چ حس عجیبیه
احساس آرامش احساس اینکه زندگی چقدر خوبه همه چیز اونجوری هم بد نیست احساس خوب شادی
خوش به حالت
راستش پدرم اینقدر سخت گیر بود دوست داشتم زودتر برم خونه خودم. اصلا هم گریه نکردم. شهر زندگی ام هم دوره
ای جانم ایشالا خوشبخت بشی❤
یه مدت ناراحتی بعد عادی میشه
اوایل خیلی بهم بد میگذشت به شدت
منم ۱ساعت فاصله دارم
حالم بد میشد پشیمون میشدم خصوصا وقتی میومدن خانوادم خونم وقت رفتنشون تا ۱روز حالم بد بود
خودمم میرفتم همینطور
نمیدونم چرا اینقدر بد میگذشت وحشتناک بود
اما کم کم اوضاع تغییر کرد تا جایی که میرفتم خونه مادرم میخواستم زود برگردم خونه خودم
هر چیزی تا بیای عادت کنی سخته
مجردی؟
با اینکه چندتا کوچه فاصلمونه
خیای حالم بد بود اما بروز نمیدادم جلو همسرم
شبا وقتی میرفت سرکار از دوری مادرم خیلی گریه میکردم زنگ میزدم بهش باز گریم میگرفت پشت گوشی
چندین بار اول صبح حس میکردم مامانم درگوشم میگه بلند شو
وای خیلی سخت عادت کردم
الان ۷ ماه گذشته باز میرم خونه مادرم انگار قلبم اروم میشه
هرشب زنگ میزنم با مادرم صحبت میکنم همچنان دلتنگ میشم و دلم میخواد پیشم بود اما خب یکم عادت کردم .
وای قربونش برم مننننن🥹😍😍😍
من عقد کرده بودم یه شبایی با استرس از خواب میپریدم که ای واااای من چه جوری یه زندگی رو بچرخونم؟؟؟
واقعا میترسیدم
بعد از ازدواج هم روزای اول خیلی دلم تنگ میشد برای خانواده ام.
یادمه شبا میرفتم تو اتاق یواشکی گریه میکردم ولی خوب میگذره و عادت میکنی
