ی بار رفتیم خونه خواهرشوهر با خونواده جاریم بعد جاریم گفت بریم بیرون اصرار که من و خواهر شوهر هم باهاشون بریم حالا من موجودی کارتمون تا آخر ماه ۸۰۰ بود اون بنده خدا هم پولدارن میدونستم اگر برم فقط حسرت میخورم گفتم نه میمونم خونه اینا برداشتن مارو بردن اینقدر وسایل خریدن بنده خدا خواهر شوهرم هم مثل ما دستشون خالی بود فقط من و اون چیزی نگرفتیم جیگرم کباب شد یادمع ی لباس خوشگل دیدم قیمتش ۸۲۵ تومن بود قلبم براش رفت ولی خب خرجی ما تا آخر ماه تو کارت شوهرم ۸۰۰ تومن بود نگرفتم ولی خیلی دلم شکست و سرخورده شدم چون اون بنده خدا داشت و همینجور خرج میکرد ما اب دهن قورت میدادیم نه از حسادت که از سرخوردگی هر وقت زنگ نمیزنه بریم جایی دیگه نمیرم چون میدونم وضع ما مثل اونا نیست میخواد همش حصرت بخوری
من اصلا حسرت نمیخورم با کسی برم خرید نمیدونم شماها هم این مدلی هستین؟ نمیدونم شاید اثرات سن هم هست من 41 سالمه ولی اصلا دغدغه ام این نیست برم خرید ببینم مثلا اون چی میخره من چی میخرم و ذره ای توجه ندارم و دلم نمیشکنه
ضایع شدن نداره قشنگم اون چن تا قلم خرید کرده حالا بنا به دلایلی همسرش با خرید مانتو مخالفت کرده ضایع شدن نداره بعد هم هر کسی اندازه ی وسع و توانایی مالی خودش خرید کنه من هر جایی که میرم زیارت با هیچکسی بازار نمیرم خودم میرم اندازه ی توان مالی ام خرید میکنم ولی مثلا با زنداداشام یا آبجی هام یا دخترای خواهر برادرامم که میرم اندازه ی جیبم خرید میکنم هرچی داداشام زنداداشام آبجی هام شوهر آبجی هام میگن هرچی دوس داری هرچی چشمت گرفته بخر کاری به پولش به قیمتش نداشته باش میگم نه احتياجی ندارم همینا کافیه اصلا نه مقایسه میکنم نه به خریداشون کار دارم بهشون میگم مبارکتون باشه
اشتباه اشتباه سعی کن از چیزایی که داری خدا بهتون داده لذت ببری و استفاده کنی ببین یه اقایی رو میشناسم میلیاردر یا بهتره بگم پولدار شهرمون بود ولی حسرت خوردن یه کباب موند روی دلش چرا چون بدنش سالم نبود و کباب براش سم بود من توی زندگیم حسرت هیچی و هیچکسی رو نخوردم فقط حسرت آدما یا بهتره بگم بنده های خوب خدا رو کشیدم همینو همین
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
