از دیدگاه‌ شوهرم به آدم ها بدم میاد

ظاهرا شوهرت مصداق این مثل هست خدایا مبادا گدا معتبر شود

ببخشید اینجوری در مورد شوهرت کفتم بر اساس تعاریف خودت گفتم یادش رفته خودش از کجا اومده حالا داره همه اونها رو میکوبه

جالبه شوهرتون مادرتون رو نقد میکرد که نگاه بالا به پایین دارن ولی همین مادر با عروسش که از طبقه پایین تر جامعه هست رفتارش کجا و رفتار مادر خودش با عروسی مثل شما کجا!!

اسی شوهر منم اینه

همه رو میکوبه و کم محل میکنه و میگه فلانی بی ارزشه و لاابالیه و...

شوهر منم به واسطه پول زیاد و کارش از احترام زیادی برخورداره

کلا آدمای زیادی بهش احترام میزارن

منم خیلی با این اخلاق به مشکل میخورم

خيلی وقتا آدما شبیه چیزی میشن که یه روز ازش متنفر بودن و نقدش می کردن!!

بنظرم این خودش یجور کارما ،امتحان و جواب خداو...یاهرچیزی که اسمش میذارن هست

اینکه من رفتار یه آدم به این شدت قضاوت کنم وقتی خودم در اون موقعیت باشم چه بسا رفتار بسیار شدید تر ازاون طرف مقابل داشته باشم

یکی مثل همسرت شاید اگه از اول رفاه و سطح زندگی مادر شمارو داشت الان خدا رو بنده نبود

یکی مثل مادر شوهرت اگه جای مادر شما بود هیچ وقت راضی نمیشد تحت هیچ شرایطی بچه هاش با چنین خانواده هایی وصلت کنن!!

الانم شک نکن مریم جان اگه سالها بعد یکی مثل خود همسرت بیاد خواستگاری هانا همسرت قبول نخواهد کرد با خانواده شبیه خودش وصلت کنه!!

تنها راهش این هست که مثال خودش رو بزنی ولی محترمانه که بهش برنخوره یعنی تلاشش رو پر رنگ کنی واینکه خودت هم همسر همراهی بودی و اینکه خانواده خودش خلاف کار که نیستن البته خطر خود شیفتگی وجود داره که دچارش بشه

شاید انقدر جامعه نقدش کرده، خودش نقاد شده

البته نه نقاد استاندار دار

نقاد زرد

کسی که برچسب میزنه

گاهی شرایط جوری پیش میره که تو یاد میگیری کم کم مثل کسی بشی که یه روزی ازش خورده میگرفتی !!

چون ادمیزاد موجود تغییر پذیریه یه موقع چشم باز میکنه میبینه دقیقا تو همون مختصات ایستادههه با همون ویژگی!!

هیچ کس به اندازه کسی که خودش در فقر رشد کرده،از فقر بدش نمیاد

حتی اگر مثل همسر شما رشد مثبت و چشمگیری هم داشته

ما از دور میبینیم و حتی دلسوزی میکنیم

اون ذره ذره درک کرده و لمس کرده و چشیده

والد ناآگاه رو دیده ،بی درکی رو دیده ،سطح پایین و از رده خارج رو دیده

الانم ناخودآگاه از فقر و فقیر بدش میاد

بدون اینکه لحاظ کنه خودشم یه روزی همینطوری بوده

حتی شاید از خودش و زندگی خودش تو اون برحه هم متنفر باشه اما به زبون نیاره

این ها همه دستاورد فقره

انگار یه تکونی خورده و بعد این همه سالها یادگرفته از یه چیزی بدش بیاد

از یه چیزی خوشش بیاد

فقر مختصات هویتی انسانها رو نابود میکنه

حتی فرصت تنفس رو هم میگیره

من راجع به نفس کشیدن حرف نمیزنم ها!