بعد از دعوا و مشاجره ب پدر بزرگم با مادرم.....
پدربزرگمم با محمود دیگه صفا و صمیمیت گذشته رو کنار میزاره و دیگه با آقا سید و محمود زیاد هم کلام نمیشده و سرش به کار خودش بوده.....
خاله ی کوچک من تمام اخبار و احوال فخریه رو به محمود میرسونده......
بابا بزرگم با مادرم قهر میکنه و تا یکی دو ماه،نه جواب سلامشو میده و نه از دستش چیزی میگیره.....تا به شب مامانم از فشار عصبی کارش به دکتر و سرم میکشه.وقتی پدر بزرگم مامانمو به دکتر میرسونه مادرم داشته تو تب میسوخته.دکتر به پدر بزرگم میگه این از اعصاب اینجور شده و باید محیط اطرافش آروم بشه.
وقتی از دکتر بر میگردن بابا بزرگم به مادر بزرگم میگه از اعصابه و مامان بزرگمم از اون شب پشت مادرم در میاد و به بابا بزرگم میگه از دنده ی لج پایین بیا و اگر واقعا فخریه محمود رو دوست داره رضایت بده.....
اما مشکل مهم نارضایتی خورشید خانم بود نه پدر بزرگ من.....
پدربزرگم فردای روزی که مامانمو به دکتر برده بوده،یر کار تو کفش ملی به محمود میگه دیشب فخریه رو برده بودم بیمارستان.....فخریه رو از عشقت دلسرد کن دارم دخترم رو از دست میدم و آبروی من و آقا سید رو بیشتر از این تو محل نبرید.....محمود همونجا مرخصی میگیره و به خونه برمیگرده و میاد جلوی خونه ی مادر بزرگم......
مادر بزرگمم با دیدن محمود بهش میگه از اینجا برو و فخریه رو تو این وضع روحی نبینی بهتره از طرفی آقا سید و بابا بزرگم بعد از چند روز ناراحتی و صحبت نکردن باهم..... همون روزی که محمود مرخصی میگیره که جویای حال مادرم بشه باهم تو شرکت میشینن پای صحبت و به این نتیجه میرسم که محمود با فخریه ازدواج کنه.پدربززگم به آقا سید میگه خورشید خانم که ناراضیه....آقاسیدم میگه خودم جلوش می ایستم....
چون جفت بچه ها هم دارن آسیب میبنن و هم داره آبرومون میره.....
پدر بزرگم با حرف های آقا سید آروم میشه و قبول میکنه.....
بعد از اتمام کار آقا سید باز هم به خورشید خانم میگه ادامه نده اما اینسری دعوا و درگیری خورشید خانم به کوچه میکشه و داد و هوارش همسایه ها رو جلوی در میکشه و علنی میشه....
همسایه ها به کوچه میان و دو سه تا از بزرگای محل همونجا جواب خورشید خانوم رو میدن و دعواش میکنن.....
خانواده ی مادرم هم حرفی نمیزنن و برمیگرده خونه....
آقا سید کلا شخصیت خیلی آروم و محجوب و مومنی داشت که فقط یک کلام به خورشید خانم میگه خجالت بکش زن و و میبرتش تو.....
دیگه هیچ صدایی نبود و بازهم پدر بزرگم بر افروخته از شرایط.....
آقا سید حدود یک ساعت بعد به خونه پدر بزرگم میاد و به پدر بزرگ و مادر بزرگم میگه من موافق این ازدواجم شمام رضایت بدید تموم بشه و بره.....
پدر بزرگم ابراز نگرانی از رابطه خورشید خانم و فخریه میکنه که آقا سید میگه این حرف من بعنوان بزرگتر محموده.....دیگه کسی حق ندارد رو حرف من حرف بیاره
این قضیه میگذره فردا صبح بعد از همین اتفاقات،که از قضا روز تعطیلم بوده زنگ خونه ی پدر بزرگم به صدا در میاد پدر بزرگم درو باز میکنه و میبینه محمود با یک چمدون دم دره.....تا بابا بزرگم میخواد دعواش کنه محمود میگه عمو برات نامه دارم و دست به جیبش میکنه و نامه ای از جیبش در میاره که از طرف آقا سید برای بابا بزرگم بوده....
منوچهر من الان خونه ام و نمیتونم از خونه خارج بشم.....خودم رو به بی خبری میخوام بزنم.اما اگر تو سر قولت هستی همین امروز کار رو یکسره کن....
بابا بزرگم بعد این نامه به محمود میگه چمدونتو که بستی.....
محمودم میگه مادرم گفت اگر انتخابات فخریه ست از این خونه برو منم چمدونمو جمع کردم.....
پدربزرگمم با دیدن محمود و چمدونش و نامه ی رضایت آقا سید محمود رو دعوت میکنه داخل و میگه بیا بشین که کارت دارم
