دیدید بعضیا به دل همه میشینن و اکثرا دوسشون دارن؟
من برعکسم. تقریبا همهجا طرد میشم
اعتماد به نفسم هم خوبهها. حتی بداخلاق و تند و تلخ هم نیستم. ولی خب خودم متوجه میشم که دلنشین نیستم و هیچ وقت آدما دلی خوششون نیومده ازم. نه از ظاهرم نه اخلاقم.
خودم هم نمیدونم ایراد قضیع از کجاست. البته از بچگی توی سختی خیلی خیلی زیاد بزرگ شدم و خب زخمایی روی قلب و روحم دارم که شاید اونا باعث میشن جور عجیبی به نظر بیام و تو دل برو نباشم. نمیدونم واقعا قضیه چیه ولی آدما باعث میشن از خوذم متنفر بشم
