من خیلی به خدا اعتقاد دارم همیشه سعی میکنم کاری نکنم خدا ازم ناراحت بشه ولی الان یه مدتیه همش به این فکر میکنم اصلا خدا چرا منو آفریده دلیل خلقشو نمی دونم آخه هیچ خاصیتی ندارم نه کاری بلدم نه حرفه ای هیچی همش تو خونه نشستم وقتی یه انسان هیچی بلد نیست نه خوشکلم نه درس خوندم شرایط شو نداشتم. نه مطالعه ای چیزی داشتم همش کار خونه و روز های تکراری نمیتونم الان هم برم دنبال حرفه ای چیزی چون هم بچه دارم هم احساس میکنم هیچی یاد نمی گیرم کوچک ترین کار ها پیش چشمم سخته احساس میکنم نمیتونم احساس اضافه بودن میکنم احساس پوچی نه خوشکلی دارم نه مهارتی ولی در کار خدا موندم کاش کی از اول اصلا منو نمی آفرید اخه یه انسان به درد نخور برای چی خوبه چرا زندگی کنه خدا ان شا الله اینارو ازم ب ناشکری نگیره ولی روی دلم مونده بود کسی رو هم بجز شماها نداشتم پیشش بگم ممنون که خوندید
هرانسانی در ذهن الهی یک طرح الهی برای زندگی خود دارد اگر می خواهید طرح الهی شما بر شما آشکار گردد باید هرچه بیشتر باخدا آشناشوید در مسیر رسیدن به او تلاش کنید جهادکنید تا آهسته آهسته این طرح برشماآشکار شده و کم کم در طی یک روند تکاملی به آن برسید
مادر بودن کم چیزیه مگه همه زندگی اون بچه الان شمایی
شما یه مادرید. این مهمه، مطالعه کردنم که کاری نداره. عضو کتابخونه بشید و کم کم شروع کنید تا اهل مطالعه و علم باشید.
خوشگلیم بیخیال. جامعه جو زده و تبلیغاتی مارا به این سمت برده. تو خیابون همه شکل هم، با کلی ژل و... بنظر من که خوشگلی عاریتی اصلا هم برتری نداره.
دقیقاحرف منوزدی،نه مادرخوبیم نه انسان باتدبیری هیچ جای زنوگیمو نمیتونم جم کنم
عزیزم منم بعضی وقتا همین فکرا به سرم میزنه اما باید این افکار منفی از خودت دور کنی و سعی کنی خودتو دوست داشته باشی و به خودت اعتماد به نفس بدی
هرکسی تاکید میکنم هرکسی یک مهارتی درونی داره
تو هنوز اون مهارتتو کشف نکردی
پادکست این نقطه اپیزود ۱۱۶. رو گوش بده چگونه رسالت زندگیم رو پیدا کنم
بقیه پادکست ها رو هم گوش کن شاید به جواب خیلی سوالات برسی
بعد هم قرار نیس کس خاصی باشی تو دنیا
همین مادر بودن یک رسالت بزرگه
