چقد دوس دارم یه شب سرمو راحت و بدون فکر بزارم رو بالشت
خسته شدم بس فکر کردم به مشکلایی که فقط به دست خدا حل میشه و خدا هم کاری نمیکنه حقم نبود این همه سختی بکشم
قدر زندگی هاتون رو بدونید
بعضی وقتا میگم نکنه دیر بشه و پیر بشم ..
خیلی گله دارم از خدا زندگی مو مقایسه میکنم با هم سن و سالام دلم میسوزه برا خودم
شماها معجزه اتفاق افتاده براتون تاحالا؟دلم ی معجزه میخواد یه خوشحالی..بعد سه چهارسال سختی یه خوشحالی و خبر خوش ینی سهم من نمیشه؟
