ببخشید که اینو میگم ولی ببین عزیزم
به سی سالگیت فکر کن
که تو خوشحال نیستی
دلت خوش نیست و یک صدا توی ذهنت میگه اگه برمیگشتم مسیری که خودم دوست داشتمو میرفتم چی میشد؟
ببین ممکن هم هست انصراف بدی و اصلا پرستاری هم قبول نشی ها!(فکر اینجاشم بکن)
اما باز با خودت حسرت نمیخوری نمیگی کاش مسیر خودمو میرفتم.
در نهایت هم توی همون سی سالگیت تا میای گله کنی به خانوادت و بگی شما نذاشتید.
خیلی قشنگگگگگ هیچی رو گردن نمبگیرن و میگن
وا؟! خودت اگه مبخواستی انصراف میدادی میومدی میخوندی باز!
به ما چه.
منظورم اینه هیچکس قرار نیست در اینده چیزی رو گردن بگیره.
من نمیگم اره انصراف بده چون کنکور خودش یه برهه سخت و فرسایشی ایه ولی فکر همه چیو بکن