من فرشته ای رو میشناسم که از اولین لحظه ی به وجود اومدنم تا همین لحظه به خاطرم کلی صبوری کرد،
۹ ماه با هر سختی و دردی من رو تو وجودش حمل کرد و به خاطر به دنیا اومدنم تو بدنش کلی درد کشید...
از من با وجودِ تموم خستگی ها و شب بیداری ها خیلی وقت ها حتی تنهایی مراقبت کرد و بزرگم کرد...
هر جا کم آوردم پشتم موند و نذاشت جا بزنم،هر جا که ناامید شدم بهم امیدِ ادامه دادن داد،هر جا که از آدما خسته شدم کنارم موند و نذاشت تنها بمونم...
رفاقت واقعی رو بهم نشون داد و بهترین رفیقم شد...
وقتایی که ضعیف ترین نسخه از خودم بودم بهم قوی بودن رو یاد داد و نذاشت کم بیارم...
حتی وقتایی که ناراحتش کردم،کنارم موند و درکم کرد.
بیشتر وقت زندگیش رو برای اینکه خونه خونه بمونه صرف کرد تا راحت تر زندگی کنیم..
خواستم بگم که مامان من خوبیات رو میبینم و قدرِش رو میدونم و به خاطر تمام این سالها ممنونم ازت..
مرسی که تو این دنیای تلخ قند شدی به روزام❤️
روزت مبارک قلبِ تپنده ی زندگی🫂 ✨
