با تبعیض هایی ک خانواده ها میذارن چجوری کنار میاین
من خیلی برام مهم نیست دیگ ولی یه وقتایی حس بی ارزشی و اینک دوست داشتنی نیستم میاد سراغم
به خصوص ک هیچ وقت رابطم با خواهرم خوب نبود ولی براش بد نمیخوام با اینک مامانم خیلی علناا فرق میذاره
برا مامانم هم بد نمیخوام ولی به خاطر سلامت روانم تا جایی ک بتونم ازشون دوری میکنم
فرقی نمیبینم بینمون
بین منو داشم فرق نمیزارن هردومون اضافیم😂
از یه جا به بعد دیگه واقعا این چیزا اهمیت نداره، سخت نگیرید. تو خانواده معمولا فرزندی که خوبه و خیالشون از بابت اون راحته همیشه میسوزه.
خداروشکر اصلا تبعیض قائل نمیشن
پدر مادرایی که اینکارو میکنن بر اساس تروما های بچگیه خودشونه و تراپی لازم هستن
اره الان یه مدته خودم رو اولویت قرار دادم
یه نیمچه حقوقی دارم
ولی خب به هر حال وجود مامانم رو نمیتونم انکار کنم انقدر ازم دور شده از نظر محبتی و عاطفی ک یه وقتایی مثل کسی،ک مادر نداره دلم میگیره
زندگیم فقط ویترینش خوبه
یه خواهر دارم همسن خود شماس، نداریم و نمیشه واسش هیچ معنایی نداره. چهار نفری از نظر مالی ساپورتش میکنیم و همه هم دوسش داریم. دوسش داریم چون هیچ وقت مثل ما زندگی نکرد. ۳۵ سالمه از بس بهمون گفتن نیست و نداریم و نمیشه دیگه الان هم که شرایطش رو داریم بازم شبیه قبل زندگی میکنیم.
هعی
حالا من بعد مالی خیلی برام مهم نیست چون خودم یه نیمچه حقوقی دارم و قبلا هم سر کار میرفتم
ولی خب یه محبت مگ چیه ک ازم دریغ بشه
محبت کردن رو بلده مامان من چون به خواهرم داره ولی خب برای من...
هر کاری کنم به چشمش نمیاد
ولی کوچکترین کار های اونو میبینه
یه وقتایی واقن ادم دلش میگیره
