کراش

واینایی آره 

جدی دوربرم دنبال مرد می گردم ولی از هر ۱۰ ۹ تا پرنسس شدن:)

اخه نمیشه همش درس درس درس کار کار کار که 

حالا هر کی من ببینه میگه وای چه مستقل ولی ته دلم یکی رو میخوام یه عشق واقعی نه رابطه های امروزی 

یه بار نزدیک بود خودم نابود کنم دستی دستی وارد رابطه نشده بودم پسره هی رو مخم راه می رفت زدم بلاک کردم 

بعضی وقتا میگم کاش همینجوری وارد. رابطه بشم بفهمم اینکه یکی دوستت داشته باشه یعنی چی و چه حسی داره

خب از کجا بفهمم یکی به طور واقعی خودم رو دوس داره؟ من خیلی خوب می تونم انرژی طرف مقابلم رو حس کنم اینکه نقش بازی کنه یا دروغ بگه رو می فهمم ولی نمی تونم اعتماد کنم 

از طرفی مشکل من ویژگی شخصیتی ام هستش چون دختر درون‌گرا و به شدت منطقی هستم تو جمع ها بحث سکوت می کنم اون لوندی رو ندارم  احساساتم رو خیلی سخت می تونم نشدن بدم از طرفی نمی دونم چطور بگم حس می کنم روحم برای دهه ۶۰ نه ۸۰ با اینکه خودم دهه ۸۰ ایم 

اما اونی که من می خوام اون تیپ رفتاری و شخصیتی که من می خوام اصلا نیست واقعا نیست وگرنه خب من آدمم چرا تا حالا از یه نفر خوشم نیومده خیلی عجیبه حداقل یه نفر باید تا حالا یه ذره به دلم می نشست بعضی وقت‌ها فکر می کنم باید برم پیش روانشناس 

نمی دونم شایدم رفتم