دوست عزيزم من كاملا شمارو درك ميكنم ، به نظرم اين يه حسادت زنانه است،
من و همسرم و يكي از دوستاي من همينجوري درس ميخونيم، من با درس خوندن گروهي خيلي موافقم چون بحث و صحبت در موردش هم رفع اشكال ميكنه هم موضوع درس رو توي حافظه بلند مدت تثبيت ميكنه،
خودتونو بذاريد جاي همسرتون، اگر ايشون يه همچين إحساسي به شما داشتند ايا دركش ميكردين؟
اگر به همسرتون اعتماد دارين لطفا جلو پيشرفت ايشون رو نگيريد و هم اينكه با اين فكرها خودتون رو آذار ندين
راستش خود ایشون در مورد من اصلا موافق همچین چیزی نیست
دوست نداشت من حتی با همکلاسی آقا مقاله بنویسم
بعد هم گفت من از اول اینطوری بودم
خودش روابط اجتماعیش خیلی بالاست
کلا قبل ازدواج هم چه با دختر و چه با پسر روابط اجتمالیش خوب بود
نمی دونم والله..
خودت بهتر همسرتو میشناسی
ولی اگه خودش گفته که هروقت تو بگی دیگه نمیخونم باهاش،میتونی یه روزی بهش بگی خودش تنها بخونه
منم خیلی به ارتباط کسی که دوسش داشتم با دخترا حساس بودم الانم میدونم با هر کس دیگه ای که وارد رابطه بشم بازم حساس میشم...واقعا نمیدونم چطور میشه از حساسیت کم کرد...شما با این موضوع کنار اومدید و راه حلی پیدا کردید؟
بله عزیزم تا حد زیادی.
این مسئله حساسیت ناشی از کمبود اعتماد به نفسه. البته حساسیت تا یه جاییش خوبه، اما بیشتر از اون مشکل سازه، باید روی اعتماد به نفستون کار کنید و بدونید اون قدر ارزشمند هستید که طرف مقابل تون فقط شما رو دوست داره، اینطوری ناخودآگاه بهش اعتماد میکنین
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
