درست فک کردی افسردگی جان.
تو بردی
این منم که تو منجلاب غم دارم دست و پا میزنمم کسیم خبر نداره.
ممنون از اینکه لحظه به لحظه ی زندگیم رو برام عذاب کردی.
ممنون گذاشتی تمام عمرمو به بطالت بگذرونم.
ممنون که گذاشتی طعم زندگی نکشم.
خیلی خوشحالم تو تمام عمرم یکی پیدا شد که براش مهم باشم و هیچ وقت ولم نکنه.
ازت متنفرم. هیچ وقت آدمای دورمو نمیبخشم.
با اینکه تنها امیدم تنها تکیه گاهم اون بالاییه ولی اونم در حقم بد کرد.
کاش زندگی یه دکمه داشت که هروقت خودمون میخواستیم تمومش میکردیم.
