تاپیک قبلی نصیحتم‌ کنین منم عین دخترتون

من 37 سالمه 

هرچیزی رو که تصور بکنی تجربه کردم به جز مواد مخدر 

دوست دختر داشتم...وقتی 18 سالم بود موتور داشتم...رسیدم به 19 سالگی ماشین داشتم...شغل خوب داشتم...تخصص چندتا داشتم...اندام عالی داشتم در حدی که مربی بدنسازی بودم...چهره ی کاملا بی نقصی دارم...شغل های مختلفی داشتم...ازدواج کردم و ورشکست هم شدم و بخاطر مهریه زندان هم رفتم...انواع مسافرت ها رو رفتم...17 سال روزی 3 الی 5 ساعت مداوم کتاب خوندم...ارشد اقتصاد گرفتم از دانشگاه فردوسی

اینا رو گفتم که بدونی همه چی رو تجربه کردم تقریبا اما....

بعد از 30 سالگی کم کم متوجه میشی دور یک دایره چرخیدی توی تمام مدتی که گذشته و همه چی عین برق میگذره و تموم میشه و اگر یاد بگیری خودتو خیلی درگیر این زندگی نکنی و جدی نگیریش چیزایی رو بهت نشون میده که به ادمای دیگه شاید نشون نده و هرچقدر بیشتر کتاب بخونی توی تمام زمینه ها از یکجا به بعد وارد یک دنیای دیگه میشی که هیچی این دنیا دیگه برات لذت بخش نیست و هرچی بهت بدن دیگه شادت نمیکنه چون به جایی میرسی که دنیا رو یک قفس میبینی و متوجه میشی توی جسمت زندانی هستی و برای ازاد شدن از جسمت حاضری هرکاری بکنی که روحت رو نجات بدی 

برای رسیدن به این نقطه باااااید همه چی رو تجربه بکنی پس از تجربه کردن نترس فقط درست تجربه کن و ضررهاش رو هم قبول کن و این رو بدون تا زمانیکه بهای اشتباهاتت رو پرداخت نکنی رشد نمیکنی 

از وقتی بدنیا میایی تا وقتی از دنیا میری باید اشتباه بکنی 

هرچقدر بیشتر اشتباه بکنی اگاهی بیشتری هم بدست میاری 

قابلی نداشت 

اینا نصیحت نبود 

خواستم بهت بگم که اگر تمام دنیا رو هم بهت بدن از یکجا به بعد برات عادی میشه و مشکلات الانت سال دیگه برات هیچ ارزشی ندارن و همینطور تا اخر عمر مشکلات جدید میان و قبلیا فراموش میشن 

توی عمرت تا میتونی کتاب بخون صرفا نه اینکه بری کتاب بخری نه...از توی نت کتاب دانلود کن بخون 

در مورد تاریخ و فلسفه و ادیان بخون 

پزشکی بخون و هرچیزی که میدونی برات جذابیت داره بخون اونقدر بخون که به جایی برسی وقتی توی یک جمع نشستی و بقیه دارن صحبت میکنن متوجه بشی داخل یک جمعیتی نشستی که همگی پوچ هستن و برای تمام سوالاتشون جواب داشته باشی بدی و حتی سوالاتی ازشون بپرسی که اونا نه تنها جوابی برات نداشته باشن بلکه برن توی یک دنیای دیگه و دچار توهم بشن 

اینا هیچ ارتباطی با مدرک دانشگاهی نداره خیلیا تصور میکنن مدرک دانشگاهی بگیرن دیگه باسواد محسوب میشن در صورتیکه اصلا اینطور نیست 

آگاهی با مدرک دانشگاهی خیلی تفاوت داره و این اگاهی بدست اوردن باعث میشه هرچقدر بزرگتر میشی با مشکلات زندگی راحت تر کنار بیایی چون علم و روش سازگاری رو یاد گرفتی و عین خیلیا وارد فاز غم و اندوه و فلاکت و اعتیاد نمیشی...حتی از مرگ هم دیگه نمیترسی و بهش لبخند میزنی...از تنهایی فرار نمیکنی و نمیترسی چون به اون جایگاه میرسی که در نهایت تنها اومدی و تنها هم میری و تنهایی بخشی از زندگی ادماس و اینکه تمام انسانهای بزرگ و فیلسوف توی تنهایی مخترع و دانشمند شدن که اگر همونا دائم توی مهمونی بودن و از قرمه سبزی صحبت میکردن هیچوقت برق اختراع نمیشد 

موفق باشی