ولی
نخواهی یافت
نه بخاطر اینکه دیگران بد هستند
یا من بی نقص بودم
بلکه چون هر قلبی
فقط یکبار خانه واقعی اش را پیدا میکند
تو میگردی میان؛
لبخند ها
نگاه ها
حتی بوسه ها
دنبال چیزی میگردی که
فقط در من بود
آن درکِ بی قید و شرط؛
آن صبوریِ خسته؛
آن عشقی که
خودم را در آن فراموش کرده بودم
و روزی
وسط یک گفتگوی بی اهمیت
با کسی دیگر
ناگهان سکوت میکنی
و یادم میفتی
نه با نفرت
نه با خشم
که با حسرتی عمیق
که فقط کسانی درک خواهند کرد که عشق واقعی را از دست دادند و دیگر هیچ وقت
شبیه آن را پیدا نخواهند کرد.....