با توجه به آدمایی که دوروبرم دیدم فهمیدم اونایی که کلا با باباشون بودن و خیلی با باباشون جورن اصلا دنبال محبت کردن یه پسر نمیگردن . مخصوصا اونایی که باباشون تو سن نوجوونی پیشش بوده و درکش میکرده .
هزاران بار حق
هر کسی یک جوره باز
قطعاااا
والا تاریخ انقصا نداره توجه خانواده باید همیشه باشه
من تا ۱۸ سالگی با بابام خوب بودیم بعدش رابطمون خراب شد
والله من نه پدرم درک کرد محبت کرد نه شوهرم،ازهیچکدوم شانس نیاوردم،کاملا حق باشماست
درسته
نمیدونم
منکه نه نیاز ب توجه پسرای الکی دارم نه بابام ،ادم درستیه
بارش حق.
صد درصد.
ربطی نداره
نیاز عاطفی تو همه آدما هست
رابطه پدر و دختری و محبت پدر و دختری خیلی متفاوته
نمیشه مقایسه شون کنی
ولی کسایی که محبت پدر دارن توی ازدواج سنجیده تر انتخاب میکنن و محبت الکی و واقعی رو تشخیص میدن
صدرصد
پدر اگر از محبت سرشارت کنه ،بهترین هدیه رو بهت داده
پدر اگر خوب نبود،برادر هم میتونه این خوبی رو در حقت بکنه،
برااساس تجربه
عزیزم محبت پدر جنسش با محبت پارتنر خیلییی فرق میکنه
اما حرف شما درسته کسایی که پدرشون بهشون محبت میکنن محبت رو گدایی نمیکنن از کسی
من که نه بابام درکم میکرد نه مامانم،بچه اخربودم اینقدزخواهزوبرادرها سرهمه چی منت سرم میزاشتن که همیشه احساس عذاب وجدان داشتم ازسختی روزگارزدواج کردم چون میخاستم فرارکنم ازاون فضا ازچاله دراومدم افتادم داخل چاه،حالاهم خانواده ام میگن حق ندازی جدابشی،همه چی برام حسرت شده همه چی یه اغوش مردونه امن,یه ذره ارامیش همه چی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
