من سی و هشت بودم مادرم فوت کرد
اما من زندگیمو دارم
ماکانم خیلی خوب بود خیلی حامیم بود اما خوب خدانخواست بمونه حتی زایمانم اخرم مامانم نبود اما خانم داداشم باهام لومد بیمارستان خواهرم بود توخونه تا چندروز
اما ازهمون اول خودم پاشدم و.....
من یک ادم توانام خداکمکم میکنه همسروبچه هام و اطرافیانمم دارم
چه ناامیدی
والا من گذاشتم واسه ۴ - ۵ سال دیگه
بعد شما ناامیدی
همش با خودم می گم ادم مگه چند دهه زندگی می کنه .سرم با پسرم گرم بود اگه زیر ۳۰ بچه می آوردم غم نداشتم زیاد می اوردم فوقش تا ۳۳ دیگه خیلی دیر شد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز