امیدم بیشتر شد گفتم از یه طرف هم که شماره ندادم در مورد م خوب فکر میکنه مطمعن تر میشه برای انتخاب چون زیادی شنیده بودم همیشه هم حرفش تو حلیم بود زن داداشش و خواهرش همیشه میگفتن فلانی اخلاقش تنده ..اخلاقش اونجوریه .. اخلاقش حساسه .. به قول ترک ها (قلبی قره) منم از این بابت خوشحال بودم که نگرفتم ولی کاش میگرفتم حداقل شماره ش خودش رو حتی اگه زنگ نمیزدم بخاطر انتظار هایی که کشیدم 🥀 عشقم شده بود وارد روح و جانم کردم اون شب ساقدوش داماد بود پیرن سفید و کت وشلوار مشکی چه زیبا و قشنگ دلبری میکرد تو اون لباس .. اون شب زیاد ی نگام کرد منم از خجالت زیادی روبه رونمیشدم باهاش نمیدونم خجالت بود یا چی .. هر چی بود سعی میکردم دور بشم.
سربازیش تموم شده بود و به فکر ازدواجش بودن..
مثل اینکه بحث من شده بود تو جمع اوناو مادرم ...
دیگه هیچی مثل قبل نبود مادرم سعی میکرد منو از اونا دور نگه داره همیشه میگفت اونا اخلاقشون درست نیست یا .. منم غافل از اینکه خواستگاریم کردن همیشه رفتارهای مامانم برام عجیب بود سال ۸۷ به بعد انگار جدی تر شده بود محرم شد به مامانم گفتم امسال حلیم میریم مامانم قاطعانه گفت نه تو اون سالها اصلا نپرسیده بودماا اون سال نمیدونم چرا یهو پرسیدم و نه شنیدم اون سال نرفتیم سال دیگه ش دوباره پرسیدم اول گفت نه بعدش گفت ببینم چی میشه.. اون سالم نرفتیم با اینکه لحظه شماری کرده بودم سال ۹۰ تابستون بود منم دیپلم گرفته بودم خاله کوچکم اومد خونمون انگاری فقط برای همون خبر اومده بود یکم نشست گفت اره فلانی نامزد کردنش با شنیدنش یهو اب سرد ریختن رو سرم انگار یه تیری زدن تو قلبم اون لحظه تو اتاقم تنها بودم نشستم یه گوشه چشام پر شد به خودم اجازه ندادم گریه کنم شب که شد رفتم زیر پتو و هرشب موقع خواب زیر پتو گریه میکردم تا یه هفته گریه کردم حالم داغون بو د خیلی زیاد ..بعد یه هفته خودم جمع و جور کردم و براش ارزوی خوشبختی کردم فرستادمش گوشه قلبم مثل یه یادگاری( اون وسطها خوابشو هم میدیدم )هیچ کس نفهمید تو دلم چی گذشت جز خودم و خدا..
