بخدا داغونم ولی نمیدونم چرا زندم خستم دیگه هیچکس ندارم باهاش حرف بزنم همش خودخوری میکنم
همه اینجوری هستیم
منم تا 18 سالگی اینجوری بودم یا دایمی رفتم دانشگاه و خوابگاه و سرکار و ازدواج و حداقل یکسری خوشی های رو تجربه کردم ولی هنوز غم و غصه زیاد دارم و تموم نشدنی
ولی میشناسم کسی رو که همون وضع مونده چون مثل من تلاش نکرده
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز